ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
มิก-คะ-สิ-ระ
มิก-คะ-ลุด
มิ-คะ-ลุด-ทะ-กะ
ผู้เตรียมจะก้าวไป
คะ-มิก
ว. ไม่ เช่น มิทราบ มิควร มิบังอาจ.
ก. เฉย, ไม่ค่อยพูดจา, เช่น รามสูรได้ยินสิ้นสติลงนั่งมิจะทำกระไรได้. (บทระบำตลก พระราชนิพนธ์ ร.๕).
不
[bù]
มิก-คะ-ลุด-ทะ-กะ
ค๊ะ
คำกร่อนของคำหน้าซึ่งซ้ำกับคำหลังในคำที่มี ค เป็นพยัญชนะต้นในบทกลอน เช่น ครื้นครื้น กร่อนเป็น คะครื้น โครมโครม กร่อนเป็น คะโครม มีคำแปลอย่างเดียวกับคำเดิมนั้น และมีความหมายในทางย้ำเน้นคำ.