ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. แนวเขาที่ต่อเนื่องกันไปเป็นพืด.
พืด-ชะ-มง-คน
毛烘烘
[máo hōng hōng]
鳞伤
[lín shāng]
น. ชื่อไข้ทรพิษที่ออกหนาเป็นพืดดำ.
น. ส่วนสูงของภูเขาที่ยาวเป็นทิวพืดไป.
โค้งพืดเหนือกำแพงสองด้าน ซึ่งขนานกัน
โค้งพืด ลักษณะรูปทรงกระบอก
山峦
[shān luán]
เทือกเขา
N
แม่น้ำปิงมีต้นน้ำอยู่ที่เทือกเขาแดนลาวในเขตจังหวัดเชียงใหม่
แนวเขาที่ต่อเนื่องกันไปเป็นพืด
คานแนวนอนแนบเข็มพืด (ใช้เป็นองค์อาคารถ่ายแรงระหว่างเข็มพืด และค้ำยัน)
[สฺระ-] (กลอน) ก. ตื่นใจ. ว. เป็นพืดไป.