คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "พาล*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 40 รายการ

พาล

น. ขน. (ป., ส.).

พาล,พาล,พาลา

(กลอน) ว. อ่อน, เด็ก, รุ่น. (ส., ป.); ชั่วร้าย, เกเร, เกะกะ, เช่น คนพาล. ก. หาเรื่องทำให้วุ่นวาย, หาเรื่องทำให้เดือดร้อน, เช่น พาลหาเรื่อง พาลหาเหตุ. น. คนชั่วร้าย, คนเกเร, เช่น คบคนพาลพาลพาไปหาผิด. (ป.).

พาลกระแชง

(ปาก) ก. พาลหาเรื่องทำให้วุ่นวาย.

พาลรีพาลขวาง

(สำ) ว. ชอบหาเรื่องทะเลาะวิวาท.

พาลี

น. เรียกรอยเป็นชั้น ๆ ที่โคนเขาวัวและควาย.

พาลีหลายหน้า

(สำ) ว. กลับกลอก, ไม่ซื่อสัตย์.

พาลุก

น. ทราย. (ป., ส. วาลุก).

พาล

บัณฑิต

พาล ใช้อำนาจบาตรใหญ่

专横

[zhuān hèng]

พาลอย่างไม่มีเหตุผล,ใช้อำนาจบาตรใหญ่อย่างไม่มีเหตุผล

强横

[qiáng hèng]

พาลโกรธ

恼羞成怒

[nǎo xiū chéng nù]

พาลพาโล เล่นแง่ เล่นตัว

撒赖

[sā lài]