ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ทอน] น. การยึดไว้, การถือไว้, การทรงไว้, การมีไว้; ผู้รักษาไว้, ผู้ทรงไว้, มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส เช่น วิชาธร วินัยธร. (ป.; ส. ธฺฤ).
ทอน
วิทยา + ธร
วิทยาธร
ยสส + ธร
ผู้สืบสกุล
พง-ทอน
ผู้ทรงไว้ซึ่งโชค
พัก-คะ-ทอน
ทรงไว้ซึ่งผิวพรรณอันงาม
พัน-นะ-ทอน
ทรงไว้ซึ่งมิ่งขวัญ ผู้มีบุญ
สิ-รี-ทอน
ผู้มีทองคำ
กะ-หนก-ทอน
ผู้ดำรงเกียรติ
กริด-ดิ-ทอน
กริด-ตะ-ยา-ทอน
ผู้ดำรงไว้ซึ่งความดีงาม
กะ-วิน-ทอน