ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปะราพบ] น. ความฉิบหาย. (ป. ปราภว).
ผู้กล้าหาญและเจริญ
วี-ระ-พัด-ทรา
ปรำปรา, ปะรำปะรา
อ่านว่า ปะ-รำ-ปะ-รา
ขึ้นรา
V
ขนมปังพวกนี้ขึ้นราหมดแล้ว คงเก็บไว้นานเกินไป
เป็นราปรากฎอยู่ที่สิ่งของนั้น
ปญฺจวีส
ปญฺจวีศ
ยี่สิบห้า. (ไม่เกี่ยวกับเพศชายหญิง)
น. ความกำหนัดยินดีในกามารมณ์, ความใคร่ในกามคุณ. (ป., ส.).
ก. พัด, โบก.
ดู หมอตาล.
[วีตะ-] ว. ไปแล้ว, หมดแล้ว, ปราศจาก, มักใช้ประกอบหน้าศัพท์อื่น เช่น วีตราคะ ว่า หมดราคะ วีตโลภะ ว่า หมดความโลภ. (ป., ส.).
ปราถนา
อ่านว่า "ปราด-ถะ-หนา"