ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ผู้ที่เกิดจากบุญ
ปุน-นะ-ดน
Poonnadon
ผู้มีทองเป็นรัตนะ
กาน-จะ-นะ-รัด
[บุน, บุนยะ-] น. การกระทำดีตามหลักคำสอนในศาสนา; ความดี, คุณงามความดี. ว. ดี เช่น คนใจบุญ, มีคุณงามความดี เช่น คนมีบุญ. (ป. ปุญฺ; ส. ปุณฺย).
หญิง
ภาษาญวน หรือ ภาษาเวียดนาม
(พจนานุกรม)
ภาษาญี่ปุ่น
(พจนานุกรมบางเล่มที่ไม่อ้างถึงภาษาญวน)
พยัญชนะตัวที่ ๑๓ นับเป็นพวกอักษรตํ่า และเป็นตัวที่สุดของวรรคที่ ๒ ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กนในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น ปัญญา สัญชาติ ผจญ โคโลญ.
恩知らず
おんしらず
adj-na
รัด
แก้วที่มีค่า
Rat
ปุญฺญ
ปุณฺย
ความดี, คุณความดี