ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "บรรณ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 79 รายการ

บรรณ,บรรณ-

[บัน, บันนะ-] น. ปีก; หนังสือ; ใบไม้. (ส. ปรฺณ; ป. ปณฺณ).
 พจนานุกรมไทย

บรรณกุฎี

น. กระท่อมอันมุงบังด้วยใบไม้. (ส. ปรฺณ + กุฏิ).
 พจนานุกรมไทย

บรรณพิภพ,บรรณโลก

(แบบ) น. วงการหนังสือ.
 พจนานุกรมไทย

บรรณศาลา

น. ที่สำนักของฤๅษีหรือผู้บำเพ็ญพรตเป็นต้น ถือกันว่ามุงบังด้วยใบไม้. (ส. ปรฺณศาลา; ป. ปณฺณสาลา ว่า โรงที่มุงและบังด้วยใบไม้).
 พจนานุกรมไทย

บรรณสาร

(โบ) น. หนังสือราชการ.
 พจนานุกรมไทย

บรรณาการ

[บันนากาน] น. สิ่งที่ส่งไปให้ด้วยความเคารพนับถือหรือด้วยไมตรี. (ป. ปณฺณาการ; ส. ปรฺณาการ), ในบทประพันธ์ใช้ว่า บรรณา ก็มี.
 พจนานุกรมไทย

บรรณาคม

[บันนาคม] น. ห้องหนังสือ.
 พจนานุกรมไทย

บรรณาธิกร

[บันนา-] (โบ) ก. รวบรวมและจัดเลือกเฟ้นเรื่องลงพิมพ์.
 พจนานุกรมไทย

บรรณาธิการ

[บันนาทิกาน] น. ผู้จัดเลือกเฟ้น รวบรวม ปรับปรุง และรับผิดชอบเรื่องลงพิมพ์; (กฎ) บุคคลซึ่งรับผิดชอบในการจัดทำ ตรวจแก้ คัดเลือก หรือควบคุมบทประพันธ์หรือสิ่งอื่นในหนังสือพิมพ์.
 พจนานุกรมไทย

บรรณานุกรม

[บันนานุกฺรม] น. บัญชีรายชื่อหนังสือที่ใช้ประกอบการค้นคว้า, บัญชีรายชื่อหนังสือในหัวข้อเรื่องใดเรื่องหนึ่ง ยุคใดยุคหนึ่ง หรือของผู้เขียนคนใดคนหนึ่ง มักจะมีรายละเอียดหรือบทวิจารณ์สั้น ๆ ประกอบ.
 พจนานุกรมไทย

บรรณารักษ์

[บันนารัก] น. บุคคลที่รับผิดชอบในการบริหารและดำเนินงานในห้องสมุด.
 พจนานุกรมไทย

บรรณารักษศาสตร์

[บันนารักสะสาด, บันนารักสาด] น. วิชาที่ว่าด้วยการบริหารห้องสมุด.
 พจนานุกรมไทย