ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[นบพะดน] น. พื้นฟ้า. (ส. นภสฺตล).
[นบพะมนทน] น. ท้องฟ้า. (ส. นโภมณฺฑล).
[นะพะ-] น. ทางฟ้า คือ วิถีโคจรแห่งตะวัน. (ส. นโภวิถี).
[นบพะสูน] น. เครื่องประดับยอดปรางค์ ทำเป็นรูปหอก มีกิ่งเป็นรูปดาบแตกสาขาออกไป ๔ ทิศ, แง่งขิง ฝักเพกา ลำภุขัน หรือ สลัดได ก็เรียก.
[นบพะ-] น. แม่นํ้าคงคา, แม่นํ้าในฟ้า คือ ทางช้างเผือกในตำราดาว. (ส. นภสินฺธุ).
(กลอน) น. ฟ้า.
น. ฟากฟ้า, กลางหาว. (ป.).
นภา + อาลัย
สุดขอบฟ้า
นะ-พัน
อำนาจฟ้า
นะ-พา-เดด
เมฆ
นบ-ทะ-วีบ
นะ-พน