ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ทุ-กะ
ทุก
각, 매, ...마다
每
[měi]
各
[gè]
ก. กิริยาที่เอามือหรือสิ่งอื่นกวนเพื่อทำสิ่งที่นอนก้นหรือที่เกาะกันอยู่เป็นกลุ่มเป็นก้อนให้กระจายขยายตัว หรือกวนสิ่งต่าง ๆ ให้เข้ากัน.
น. ลูกและหลานหลายคน.
คน,ชน,ชน-,นร,นรชาติ,นรา,นรากร,นรี,นฤ,นฤ-,นารี,บุทคล,บุรุษ,ปราณี,ปาณี,มนุช,มนุษย,มนุษย-,มนุษย์,มรรตย,มานพ,มานุษ,มานุษย-,อนุชน
คำไวพจน์กลุ่ม คน/มนุษย์
คำนาม
มนุษย์
ปาณ
ปฺราณ
ลมหายใจ; ผู้มีลมหายใจ, สัตว์, คน
ปาณี
ปฺราณินฺ
""ผู้มีลมหายใจ"", ผู้มีชีวิต, สัตว์, คน
มนุสฺส
มนุษฺย
คน
ฅน
ฅ ไม่เคยใช้เขียนคำว่า ฅน