ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
拨
[bō]
(โบ) น. ตะบองอาญาสิทธิ์ สำหรับถือไปเก็บสมุนไพรเพื่อทำยาของหลวง.
[ละคุด, ละคุน] น. ไม้ตะบอง. (ส. ลคุฑ; ป. ลคุฬ).
ทณฺฑ
ไม้ตะบอง, ไม้เท้า; การลงอาญา, การลงโทษ. (ไทย) การลงอาญา, การลงโทษ..
[ตฺระ-] น. ตะบอง เช่น ครั้นพ้นขึ้นมาเปนเปรตถือตระบองเหลกลุกเปนเปลวเพลิง. (สามดวง), กระบอง ก็ว่า.
อาณาจักร
N
ฝรั่งเศสได้ผนวกเอาเมืองพระตะบองและเสียมราฐเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรอินโดจีน
เขตแดนที่อยู่ในอำนาจปกครองของประเทศหนึ่งๆ
โล่
ในหีบศพของฟาโรห์มีของใช้ต่างๆบรรจุไว้หลายอย่างเช่นโล่ ตะบอง ดาบ ธนู ไม้ถือ
เครื่องปิดป้องศัตราวุธ รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ทำด้วยโลหะหรือหนังดิบ ด้านหลังมีที่จับ มักใช้คู่กับดาบหรือหอก
(ไม้) ชื่อไม้มีทั้งขนาดเล็ก และขนาดกลาง เป็นไม้มีลายเหลือง และแดง แข็งแรงและทนทาน ใช้ทำไม้ตะบองตำรวจ, เสารั้ว, คันธน ฯลฯ
รุกล้ำ
V
ในพ.ศ. 2437 รัฐบาลฝรั่งเศสในอินโดจีนได้รุกล้ำอธิปไตยของประเทศสยาม โดยส่งกองทัพเข้ายึดครองจังหวัดพระตะบอง