คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กุก*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 29 รายการ

กุกกุฏ,กุกกุฏ-

[-กุตะ-] (แบบ) น. ไก่, ไก่ป่า, เช่น กุกกุฏสังวัจฉร (ปีระกา). (ป.).

กุกกุร,กุกกุร-

[-กุระ-] (แบบ) น. สุนัข, ลูกสุนัข, เช่น กุกกุร สังวัจฉร (ปีจอ). (ป.).

กุกขี้หมู

ดู รักหมู.

กุกรรม

(แบบ) น. การชั่ว, การไม่ดี. (ส.; ป. กุกมฺม).

กุก่อง

(โบ) ว. รุ่งเรือง, สุกใส, เช่น กุก่องกนกมี. (สมุทรโฆษ).

กุกะ

ว. ขรุขระ เช่น ทั้งนํ้าใจก็ดื้อดันดุกุกะไม่คิดกลัว. (ม. ร่ายยาว ชูชก).

กุกะมะเทิ่ง

ว. ทะลึ่งตึงตัง.

กุกุธภัณฑ์

[กุกุดทะ-] (โบ) น. กกุธภัณฑ์.

กุกกัก,กึก ๆ,(บ่น)เป็นหมีกินผึ้ง,ง่อนแง่น,โยกคลอน

ガタガタ

ガタガタ

adj-na

กุกกัก,กึก ๆ,(บ่น)เป็นหมีกินผึ้ง,ง่อนแง่น,โยกคลอน

がたがた

がたがた

adj-na

กุกุธภัณฑ์

กุ-กุด-ทะ-พัน

กุก ๆ กัก ๆ

ว. กึกกัก, ติด ๆ ขัด ๆ, ไม่สะดวก; เสียงดังเช่นนั้น.