ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ดู กะบัง ๒.
น. แผ่นกั้นประกอบขึ้นด้วยกล้ามเนื้อและเนื้อพังผืดแยกช่องท้องออกจากช่องอก มีอาการยืดและหดได้เพื่อช่วยในการหายใจ.
น. กรอบหน้าเป็นเครื่องประดับ.
กะบังปิดเปิดปล่องไฟ [ช่างก่อสร้าง]; ฝากระโปรงห้องเครื่อง [ยานยนต์]
横隔膜
おうかくまく
n
遮蔽物
[zhē bì wù]
; 盾牌
[dùn pái]
隔膜
[gé mó]
[héng gé mó]
เชิงหน้าต่าง, กะบังห้องน้ำ กะบัง, ลานจอดเครื่องบิน