ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[กัน-] (โบ; กลอน) ก. โหย, คร่ำครวญ, เช่น มีกระเรียนร้องก้องกรรโหย. (สมุทรโฆษ).
[-โหยฺ] (กลอน) ก. โหย คือ ร้องไห้, ครํ่าครวญ.
[กัน-] ก. กรรโหย เช่น สารเสียงหงสกัลโหย. (สมุทรโฆษ).
[คฺระ-] ก. กระโหย, ระโหย, โหย, ละเหี่ยใจ.
ก. อิดโรยเพราะหิวหรืออดนอนเป็นต้น.
[โหยฺ] ก. อ่อนกำลัง, อ่อนใจ; ครวญถึง, รํ่าร้อง; มักใช้ประกอบคำอื่น ๆ เช่น โหยหา โหยหิว โหยหวน โหยไห้.
กฺระ-โหยฺ
โหยฺ
饥饿
[jī è ]
疲软
[pí ruǎn]
疲惫
[pí bèi]
精神困倦
[jīng shén kùn juàn]