ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*โขน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 26 รายการ

โขนง

[ขะโหฺนง] น. ขนง, คิ้ว.
 พจนานุกรมไทย

ถอดหัวโขน

ก. พ้นจากตำแหน่งหน้าที่หรือยศถาบรรดาศักดิ์.
 พจนานุกรมไทย

สวมหัวโขน

ก. เอาหัวโขนสวมศีรษะ, โดยปริยายหมายความว่า ดำรงตำแหน่งหน้าที่ใหญ่โตหรือมียศถาบรรดาศักดิ์แล้วมักลืมตัวชอบแสดงอำนาจ.
 พจนานุกรมไทย

หัวโขน

น. รูปหัวยักษ์ ลิง ที่ใช้สวมเวลาเล่นโขนหรือละคร, โดยปริยายหมายถึงตำแหน่งหน้าที่หรือยศถาบรรดาศักดิ์ที่ดำรงอยู่ มักใช้ในสำนวน เช่น สวมหัวโขน ถอดหัวโขน.
 พจนานุกรมไทย

หัวโขน

น. เรียกขนมชนิดหนึ่งทำด้วยข้าวโพดคั่วคลุกนํ้าตาลที่เคี่ยวจนเหนียวว่า ข้าวโพดหัวโขน.
 พจนานุกรมไทย

หัวโขน

น. ชื่อกุ้งทะเลขนาดใหญ่ในสกุล Panulirus วงศ์ Palinuridae ที่ตอนหัวมีหนามมาก, กุ้งหนามใหญ่ หรือ กุ้งมังกร ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

ออกโขน

ก. กระโดดโลดเต้นอึกทึกครึกโครมอย่างเล่นโขน, ทำท่าและออกเสียงเอะอะด้วยความโกรธ, มักใช้เข้าคู่กับคำ ออกยักษ์ เป็น ออกยักษ์ออกโขน.
 พจนานุกรมไทย

ออกยักษ์ออกโขน

ก. กระโดดโลดเต้นอึกทึกครึกโครมอย่างเล่นโขน, ทำท่าและออกเสียงเอะอะด้วยความโกรธ.
 พจนานุกรมไทย

พ.ข.

โรงเรียนพระโขนงพิทยาลัย กรุงเทพมหานคร

ชื่อโรงเรียน
 อักษรย่อ

พ.ม.ข.

โรงเรียนพระแม่มารีพระโขนง กรุงเทพมหานคร

ชื่อโรงเรียน
 อักษรย่อ

โขนง

ขะ-โหฺนง
 อ่านว่า

เป็นหุ่นเชิด,ป็นหัวโขน

儡

[lěi]
 คำศัพท์ไทย – จีน