ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[โกฺรกกฺราก] น. ชื่อเครื่องมือสำหรับไชไม้; กระบอกไม้ไผ่มีหลักปักอยู่กลางเติ่งสำหรับทอดดวด.
น. โตรกไตร, โกรก หรือ โตรก ก็ว่า.
น. หุบผาลึกชันและแคบมาก มีหน้าผาชัน ๒ ข้าง มักมีลำธารอยู่เบื้องล่าง.
ก. โกรกหัวโดยใช้นํ้าต้มกับหัวหอมและใบมะขามเพื่อแก้หวัด.
[-โกฺรก] (ปาก) ว. ซูบผอมเพราะหักโหมกำลังเกินไป.
น. ลมที่พัดอยู่เรื่อย ๆ.
吹き曝し
ふきさらし
n
โรงเรียนโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์
ชื่อโรงเรียน
โกฺรก
โกฺรก-กฺราก
บัก-โกฺรก
汩汩
[gǔ gǔ ]