คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*แผลง*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 52 รายการ

แผลง

[แผฺลง] ก. แปลงสิ่งเดิมให้เพี้ยนแปลกไป เช่น แผลงสระ แผลงพยัญชนะ. ว. ที่แตกต่างไปจากปรกติ เช่น เล่นแผลง คำแผลง.

แผลงฤทธิ์

(ปาก) ก. อาละวาดด้วยความโกรธเพราะถูกขัดใจ, ออกฤทธิ์ ก็ว่า.

แผลงศร

ก. ยิงลูกธนูออกไปด้วยแรงแห่งฤทธิ์.

เส้นแผลง

[-แผฺลง] น. เส้นที่เยื้องไปเยื้องมามีลักษณะเหมือนฟันปลา ใช้เขียนแบ่งภาพเป็นตอน ๆ ในงานจิตรกรรมฝาผนัง.

หน้าพาทย์แผลง

[-แผฺลง] น. ชื่อเพลงหน้าพาทย์ที่บอกแผลงไปจากชื่อเดิม ทำให้ผู้บรรเลงปี่พาทย์ต้องใช้ความคิดว่าจะบรรเลงเพลงใด เช่น เพลงนางพญาดำเนิน หมายถึง เพลงช้า เพลงแม่ลูกอ่อนไปตลาด หมายถึง เพลงเร็ว เพลงไม่ได้ไม่เสีย หมายถึง เพลงเสมอ.

หุ้มแผลง

[-แผฺลง] น. กรรมวิธีในการหุ้มพระพุทธรูปด้วยแผ่นเงินหรือแผ่นทองบาง ๆ โดยให้ตะเข็บของแต่ละแผ่นซึ่งมีลักษณะคล้ายฟันประสานกัน แล้วใช้เครื่องมือกวดรอยประสานให้เรียบเสมอกัน.

เหยือกเบียร์ (แผลงมาจาก jug)

ジョッキ

ジョッキ

n

ชอบทำอะไรแผลง ๆ พิลึก ๆ

物好き

ものずき

adj-na

ผาดแผลง

ผาด-แผฺลง

แผลง

แผฺลง

เส้นแผลง

เส้น-แผฺลง

หน้าพาทย์แผลง

น่า-พาด-แผฺลง