ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
พูด
เว้า
ไม่มีอะไรจะพูด/พูดไม่ออก
เมิด-คำ-สิ-เว้า
น. วัตถุที่มีผิวมัน ลักษณะกลีบบัวหงาย สามารถสะท้อนแสงให้เกิดภาพจริงหัวกลับได้บนจอที่ขวางรับแสงสะท้อน.
[กันเว้า] ว. พูดอ่อนหวาน, พูดเอาใจ, เช่น ก็มีพระราชโองการอนนกัลเว้า. (ม. คำหลวง มหาราช).
น. เลนส์ที่มีพื้นหน้าโค้งเว้า ตรงกลางหนาน้อยกว่าตอนริม มีสมบัติหักลำแสงที่ผ่านไปให้ถ่างออก, เลนส์ถ่างแสง ก็เรียก. (อ. concave lens).
(ถิ่น-อีสาน) ก. พูด.
ว. มีเส้นรูปนอกหรือพื้นราบโค้งหรือบุ๋มเข้าไป เช่น เสื้อแขนเว้า.
เลนส์ถ่างแสงหรือเลนส์เว้า
ความโค้ง, ส่วนเว้า
อิฐพิเศษ ใช้เรียงโค้งเว้า
กบไสไม้ชนิดหนึ่งซึ่งมีใบโค้งออกเพื่อทำลวดบัวที่โค้งเว้า
เวิ้งกำแพง อ่าวเล็กๆ พื้นที่ๆ เว้า, เว้า