ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ใช้เข้าคู่กับคำ กระเซอะ เป็น กระเซอะกระเซิง.
น. ที่รกเป็นสุมทุมพุ่มไม้หรือมีไม้เถาปกคลุมอยู่ข้างบน, โดยปริยายหมายถึงสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ผมยุ่งเป็นเซิง, กระเซิง ก็ว่า.
น. (ถิ่น-ปักษ์ใต้) ลมที่พัดจากตะวันตกมาตะวันออก เรียกว่า ลมเซิง.
ก. ยก, ยกย่อง.
โรงเรียนช่องฟ้าซินเซิงวาณิชบำรุง จังหวัดเชียงใหม่
ชื่อโรงเรียน
乱蓬蓬
[luàn pēng pēng]
囚首垢面
[qiú shǒu gòu miàn]
尨茸
[méng róng]
撩乱
[liáo luàn]
蓬
[péng]
蓬头垢面
[péng tóu gòu miàn]
蓬松
[péng sōng]