ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
화장터
须弥山
[xū ní shān]
(九山之一 jiǔ shān zhī yī)
妙高山
[miào gāo shān]
火葬亭
[huǒ zàng díng]
เมรุ
ชื่อภูเขากลางจักรวาล มียอดเป็นที่ตั้งแห่งเมืองสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ซึ่งพระอินทร์อยู่. (ไทย) ที่เผาศพ.
เมรุ, เตาเผาศพ, เชิงตะกอน
N
[เมน, เม-รุ-] น. ชื่อภูเขากลางจักรวาล มียอดเป็นที่ตั้งแห่งเมืองสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ซึ่งพระอินทร์อยู่; ที่เผาศพ เดิมผูกหุ่นทำเป็นภูเขาตั้งที่เผาขึ้นบนนั้น ของหลวงทำเป็นเรือนโถง เครื่องยอดหรือมณฑปครอบที่เผา เรียกว่า พระเมรุ, ต่อมาเรียกที่เผาศพทั่วไปทั้งมียอดและไม่มียอดว่า เมรุ. (ป.).
ทุ่งพระเมรุ, สนามหลวง (บางทีก็เขียน Prameru = พระเมรุ)
เม-รุ
[ฮวา-จัง-ทอ]