ค้นเจอ 122 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*พัทธ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประพัทธ์

ก. เนื่อง, ผูกพัน. (ส.).

ผูกพัทธสีมา

น. เรียกพิธีสังฆกรรมที่สงฆ์กำหนดเขตแดนขึ้น โดยมีหินเป็นต้นเป็นเครื่องหมาย ว่า พิธีผูกพัทธสีมา.

พัทธ,พัทธ-,พัทธ์

[พัดทะ-, พัด] ก. ผูก, ติด, เนื่อง. (ป.).

พัทธยา

น. จำนวนที่หักหรือริบเอาไว้เป็นภาคหลวง.

พัทธยา

น. เรียกลมที่พัดจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือในต้นฤดูฝนว่า ลมพัทธยา.

พัทธยากร

น. ค่าภาคหลวง.

พัทธสีมา

น. เขตที่สงฆ์กำหนดผูกขึ้นเพื่อใช้ทำสังฆกรรม มีขนาดพอจุภิกษุที่นั่งห่างกันคืบหนึ่ง ๆ ได้ไม่น้อยกว่า ๒๑ รูป.

ลมพัทธยา

น. ลมที่พัดจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือในต้นฤดูฝน.

สัมพัทธ์

ว. ที่เปรียบเทียบกัน เช่น ความเร็วสัมพัทธ์ ความชื้นสัมพัทธ์. (ป., ส.).

อนุพัทธ์

ว. ที่ติดต่อ, ที่เกี่ยวเนื่อง.

อาพัทธ์

ก. ผูกพัน, ติดพัน, เกี่ยวพัน. (ป., ส.).

อุปพัทธ์

[อุปะ-, อุบปะ-] ก. เนื่อง, เนื่องกัน. ว. ที่เนื่องกัน. (ป., ส.).