ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หญิงผู้มีผิวงาม
วัน-นะ-ดี
ผู้มีผิวงามดังดอกบัว
ปัด-ทะ-มะ-วัน
หญิงที่มีผิวงามผุดผ่อง
นา-รี-วัน
หญิงสาวผู้ที่มีผิวงาม
ออ-ระ-วัน
Orawan
มีผิวงามดุจดวงจันทร์
จัน-ทะ-วัน
ผู้ผิวงามดั่งดวงเดือน
พัน-จัน
ผู้มีผิวงามบริสุทธิ์ มีผิวพรรณงดงามไม่มีที่ติ
พิ-มน-วัน
(กลอน) ว. เนื้องาม, ผิวงาม, เช่น เฉกโฉมแม่มังสี เสาวภาคย์ กูเอย. (นิ. นรินทร์).
ก. ทำให้ผิวงามด้วยการอยู่ในที่ซึ่งไม่ถูกแดดถูกลมจนเกินไป.
น. ชื่อหวายชนิดหนึ่งผิวงาม โดยมากใช้ทำไม้ถือ. (พจน. ๒๔๙๓).
น. หญิงมีลักษณะงาม ๕ ประการ คือ ๑. ผมงาม ๒. เนื้องาม (คือ เหงือกและริมฝีปากแดงงาม) ๓. ฟันงาม ๔. ผิวงาม ๕. วัยงาม (คือ ดูงามทุกวัย). (ป. ปญฺจกลฺยาณี).
มีผิวนวลงาม
ทะ-วัน-ฉะ-หวี