ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(เลิก) น. ตำแหน่งผู้สำเร็จราชการมณฑลในสมัยหนึ่ง ต่อมาเปลี่ยนเรียกว่า สมุหเทศาภิบาล.
น. วิชาว่าด้วยศิลปะในการใช้ถ้อยคำสำนวนโวหารให้ได้ผลสำเร็จตามความมุ่งหมาย เช่นพูดโต้แย้ง พูดชวนให้เชื่อถือ. (อ. rhetorics).
น. ผู้สำเร็จราชการมณฑลสมัยโบราณ.
[สัดทะ-] น. วิชาว่าด้วยการศึกษาธรรมชาติของการออกเสียงและการเปล่งเสียงพูด. (อ. phonetics).
[สูทะ-] น. วิชาทำกับข้าว.
เทศ + อภิบาล
音韻学
おんいんがく
n
有声音
ゆうせいおん
音声学
おんせいがく
ฉัน-ทะ-สาด
ทะ-สา
ทะ-สาง