ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(โบ) ก. ประจำหมู่.
(กลอน) ก. ถือ, ถืออาวุธร่ายรำ, เช่น จำทวยธนูในสนาม. (สมุทรโฆษ).
น. หมู่, เหล่า, เช่น ทวยราษฎร์.
น. ไม้เท้าแขนที่รับเต้า บางทีทำเป็นรูปนาค, เรียกว่า คันทวย ก็มี; วัตถุอย่างหนึ่งเป็นคันสำหรับรองส่งเครื่องราชูปโภค เช่น ขันใส่เงินทรงโปรยหรือพระสุพรรณศรีถวายพระมหากษัตริย์จากเบื้องตํ่าสู่ที่ประทับ เรียกว่า พระทวย. ว. ระทวย, อ่อน, งอน.
น. ชื่อไม้ต้นชนิด Mallotus philippensis (Lam.) Muell. Arg. ในวงศ์ Euphorbiaceae ผลมีขนสีแดง ใช้ทำยาได้, คำแสด ก็เรียก.
ว. อ่อนอกอ่อนใจ เช่น เขาเสียการพนันจนหมดตัว เดินระทดระทวยออกมา.
ว. อ่อนช้อย, อ่อนใจ.
ก. ระทด, มักใช้เข้าคู่กับคำ ระทด เป็น ระทดระทวย.
ก. ระทวย.
ว. ระทวย, อ่อน.
คันทวยสำหรับรองรับกระโถน หรือรับพระภูษาโยง
เครื่องภาชนะใช้สอย
软绵绵
[ruǎn mián mián]