ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ผู้มีความสำเร็จ
ซง-สิด
[ปฺริดสะดาง] น. อวัยวะเบื้องหลัง, ส่วนหลัง, ราชาศัพท์ใช้ว่า พระปฤษฎางค์, พระขนอง ก็ว่า.
셋
[เซด]
어린이 셋이 동물원에 간다 [ออ-รี-นี เซ-ชิ ทง-มูล--วอเน คัน-ดา] แปลว่า เด็กสามคนไปที่สวนสัตว์
รักษาไว้ซึ่งอำนาจ
ผะ-ดุง-เดด
운동회
[อุน-ด-งฮเว]
운동회를 열다 [อุน-ดง-ฮเว-รึล ยอล-ดา] แปลว่า มีงานแข่งกันกีฬา
엉덩이
[ออง-ดอ-งี]
ค้ำจุนให้สำเร็จ
ผะ-ดุง-สิด
웅덩이
[อุง-ดอ-งี]
뒹굴뒹굴하다
[ทวีง-กุล-ทวีง-กุล-ฮา-ดา]
할 일없이 밤에서 뒹굴뒹굴하다 [ฮัล อี-รอบ-ชิ พา-เม-ซอ ทวิง-กุล-ดวิง-กุล-ฮา-ดา] แปลว่า กลิ้งไปกลิ้งมาในห้องอย่างไม่มีอะไรทำ
[-โมด] (แบบ) ว. เป็นที่ตั้งขึ้นแห่งความรัก, น่ารัก, เป็นที่เกิดแห่งความรัก, เช่น พรมงคลน้นนโสด แก่แก้วกาโมทยมหิษี กัลยาณีสาวสวรรค์ประเสริฐนั้น. (ม. คำหลวง ทศพร). (ป. กาม + อุทย).
[อักสอน-] น. พยัญชนะที่คำเป็นมีพื้นเสียงเป็นเสียงสามัญ ผันได้ครบ ๔ รูป ๕ เสียง มีรูปวรรณยุกต์กับเสียงวรรณยุกต์ตรงกัน เช่น กา ก่า ก้า ก๊า ก๋า คำตายมีพื้นเสียงเป็นเสียงเอก ผันได้ ๔ เสียง มี ๓ รูป คือ พื้นเสียงเป็นเสียงเอก ผันด้วยวรรณยุกต์ เป็นเสียงโท ผันด้วยวรรณยุกต์ เป็นเสียงตรี ผันด้วยวรรณยุกต์ เป็นเสียงจัตวา เช่น จะ จ้ะ จ๊ะ จ๋ะ มี ๙ ตัว คือ ก จ ฎ ฏ ด ต บ ป อ.
ว. ก้อง, เสียงสระหรือพยัญชนะซึ่งขณะที่เปล่งออกมาเส้นเสียงสั่นในภาษาไทยได้แก่เสียง บ ด เมื่อเป็นพยัญชนะต้น เสียง ง น ม ย ร ล ว และเสียงสระทุกเสียง, (ไว) เรียกพยัญชนะในภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีเสียงก้องว่า พยัญชนะโฆษะ ได้แก่ พยัญชนะตัวที่ ๓, ๔, ๕ ของวรรค และ ย ร ล ว ห ฬ. (ส.; ป. โฆส).