คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ชญา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 156 รายการ

philosophy

ปรัชญา

N

นักศึกษาชอบเรียนวิชาปรัชญา

วิชาว่าด้วยหลักแห่งความรู้และความจริง

ประดิชญา

[ปฺระดิดยา, ปฺระดิดชะยา] (แบบ) น. ปฏิญญา. (ส. ปฺรติชฺา).

ประติชญา

[ปฺระติดชะยา] น. ปฏิญญา. (ส. ปฺรติชฺา; ป. ปฏิญฺา).

ปรัชญา

[ปฺรัดยา, ปฺรัดชะยา] น. วิชาว่าด้วยหลักแห่งความรู้และความจริง. (ส.).

ปราชญา

[ปฺราดยา] น. ปัญญา. (ส. ปฺรชฺา; ป. ปญฺา).

ปรีชญา

[ปฺรีดยา] (แบบ) น. ปรีชา เช่น อันประกอบด้วยจักษุคือปรีชญา. (นันโท). (ส. ปริชฺา).

ลงอาญา,ลงอาชญา

ก. ลงโทษหรือทำโทษด้วยวิธีต่าง ๆ ได้แก่ ประหารชีวิต จำคุก กักขัง ปรับ ริบทรัพย์สิน.

อภิปรัชญา

[อะพิปฺรัดยา, อะพิปฺรัดชะยา] น. ปรัชญาสาขาหนึ่ง ว่าด้วยความแท้จริง ซึ่งเป็นเนื้อหาสำคัญของปรัชญา. (อ. metaphysics).

อาชญา

[อาดยา, อาดชะยา] น. อำนาจ; โทษ (มักใช้สำหรับพระเจ้าแผ่นดินหรือเจ้านาย) เช่น พระราชอาชญา. (ส.; ป. อาณา); (กฎ; โบ; เลิก) คดีที่เกี่ยวกับโทษหลวง เรียกว่า คดีอาชญา หรือ ความอาชญา, คู่กับ ความแพ่ง ซึ่งไม่เกี่ยวด้วยโทษหลวง เช่นความมรดก; ศาลที่ชำระความเกี่ยวกับโทษหลวง เรียกว่า ศาลอาชญา คู่กับ ศาลแพ่ง ซึ่งชำระความแพ่ง; คำ อาชญา นี้ปัจจุบันนิยมใช้คำ อาญา เป็นพื้น.

ฉันทพิชญา

ผู้รู้แจ้งความพอใจ

ฉัน-ทะ-พิด-ชะ-ยา

นักปรัชญา

哲学者

てつがくしゃ

n

วิชาปรัชญา

哲学

てつがく

n