ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 75 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*จอก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

fox

สุนัขจิ้งจอก

N

จากการสัมภาษณ์ชาวบ้านบอกว่า เคยเห็นฝูงสุนัขจิ้งจอกหลายตัว ออกมาหากินตอนดึก

ชื่อหมา 2 ชนิด ในวงศ์ Canidae คือ ชนิด Canis aureus ขนสีน้ำตาลเทา มีขนคล้ายอานม้าบริเวณไหล่ ปากแหลม หูตั้งแหลมตรง หางเป็นพวง เขี้ยวฟันคมมาก ออกหากินในเวลากลางคืน กินทั้งพืชและสัตว์ และชนิด C. vulpes ตัวเล็ก หางเป็นพวง มีในประเทศหนาว
 EN-TH Dictionary

fox

หมาจิ้งจอก

N

เนื้อหาในนิทานอีสป หมาจิ้งจอกชั่วร้ายที่สุดในบรรดาสัตว์บก

ชื่อหมา 2 ชนิด ในวงศ์ Canidae คือ ชนิด Canis aureus ขนตามลำตัวสีน้ำตาลเทา มีขนลักษณะคล้ายอานม้าบริเวณไหล่ ปากแหลม หูตั้งแหลมตรง หางเป็นพวง เขี้ยวและฟันคมมาก และชนิด C. vulpes ตัวเล็ก หางเป็นพวง มีในประเทศหนาว
 EN-TH Dictionary

crippled

ขจอก

ADJ
 EN-TH Dictionary

tumbler

จอก

N

ข้าพเจ้าขอคารวะท่านด้วยจอกเหล้าสาเกใบนี้

ภาชนะเล็กๆ รูปคล้ายขันสำหรับตักน้ำในขันใหญ่หรือใส่หมากในเชี่ยนหมาก
 EN-TH Dictionary

fox

จิ้งจอก

N

สันนิษฐานกันว่าสุนัขบางแก้วมีสายพันธุ์มาจากสุนัขป่าและสุนัขจิ้งจอก
 EN-TH Dictionary

sparrow

นกกระจอก

N

นกกระจอกกำลังจิกแมลงในสนามหญ้า

นกขนาดเล็กในวงศ์ Passeridae ตัวลาย มี 4 ชนิด ชนิดที่มีชุกชุม ชอบอาศัยตามชายคาบ้านเรือน เรียก กระจอกบ้าน (Passer montanus) อีก 3 ชนิด คือ กระจอกตาล (P. flaveolus) กระจอกป่าท้องเหลือง (P. rutilans) และกระจอกใหญ่ (P. domesticus)
 EN-TH Dictionary

จอก

แก้วน้ำ

จอก
 ภาษาอีสาน

กระจอก

ชื่อนกตัวเล็กๆ ชนิดหนึ่ง ชอบทำรังตามหลังคาเรือน เรียก นกกระจอก ก็ว่า อย่างว่า อุมลัวฮุ้งกาในแกกะออก จอกก่างกี้เจียผ้ายกะแดบดิน (สังข์). เศษ, เหลือ สิ่งของที่เหลือใช้เล็กๆ น้อยๆ เรียก กระจอก หรือ คนที่มีฐานะต่ำเรียก คนกระจอก. เขยก (ข. ขจอก) เรียก ม้าขาเขยก ว่า ม้ากระจอก.

กระจอก
 ภาษาอีสาน

กระจอก

น. ชื่อนกขนาดเล็กในวงศ์ Passeridae ตัวลาย มี ๔ ชนิด ชนิดที่มีชุกชุมอาศัยตามชายคาบ้านเรือน เรียก กระจอกบ้าน (Passer montanus) อีก ๓ ชนิด คือ กระจอกตาล (P. flaveolus) กระจอกป่าท้องเหลือง (P. rutilans) และกระจอกใหญ่ (P. domesticus).
 พจนานุกรมไทย

กระจอก

(โบ) น. เล็บ เช่น กระจอกสอกายใหญ่หน้า เล็กลาน หล็อนแฮ. (ตำราช้างคำโคลง). (ข. กฺรจก ว่า เล็บ).
 พจนานุกรมไทย

กระจอก

ว. เขยก (ใช้แก่ขา). (ข. ขฺจก ว่า ขาพิการ); (ปาก) ไม่สำคัญ, เล็กน้อย, เช่น เรื่องกระจอก, ต่ำต้อย เช่น คนกระจอก.
 พจนานุกรมไทย

กระจอก

น. ลักษณะแมวอย่างหนึ่ง สีตัวดำทั้งหมดมีขนสีเทาล้อมรอบปาก ตาสีเหลือง เรียกว่า แมวกระจอก. (โชค-โบราณ).
 พจนานุกรมไทย