ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
คี-ตะ
คี-ตะ-กะ
สัง-คีด
[คีตะ-] (แบบ) น. เพลงขับ, การขับร้อง, เช่น แลคีตสำเนียงบรรสาน. (สมุทรโฆษ). (ป., ส.).
[คีตะกะ] (แบบ) น. เพลงขับ, การขับร้อง, เช่น แลคีตสำเนียงบรรสาน. (สมุทรโฆษ). (ป., ส.).
[คีตะ] (แบบ) น. เพลงขับ, การขับร้อง, เช่น แลคีตสำเนียงบรรสาน. (สมุทรโฆษ). (ป., ส.).
บทกลอนที่ขับร้อง
คี-ตะ-กาน
ผู้มีกำลังในการขับร้อง
คี-ตะ-พน
ผู้เป็นเลิศในการขับร้อง
คี-ตะ-พัด
ดนตรีแห่งพงไพร
วะ-นะ-คี-ตา