ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[เคฺรา] น. ขนที่ขึ้นตามแก้มหรือขากรรไตร, ราชาศัพท์ ว่า พระทาฐิกะ. (ทมิฬ เค-รา).
(ปาก) น. เครื่อง, สิ่ง, สิ่งของ.
ซาก, โครงร่าง, โครง, เครา
顎鬚
あごひげ
n
髭
ひげ
あごひげをはやす
exp
揉み上げ
もみあげ
เครา
กิน-เคฺรา
คฺรา
เคฺรง-คฺรา
เคฺรา