ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 36 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ข่อ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค่อย,ข่อย,ข้อย

ตัวเราเอง

ค่อย
 ภาษาอีสาน

เดิกข่อนข่อน

ดึกจวนจะสว่าง, ค่อนรุ่งสาง

เดิ๋ก-ข่อน-ข่อน
 ภาษาอีสาน

ดึกข่อนข่อน

ดึกจวนจะสว่าง, ค่อนรุ่งสาง

ดึ๋ก-ข่อน-ข่อน
 ภาษาอีสาน

ข่อยกับเจ้า

ฉันกับเธอ

ข่อย - กับ - เจ้า
 ภาษาอีสาน

กงเมือง

เขตเมือง เรียก กงเมือง อย่างว่า มีในเขตขงกงเมืองสิวิราช (เวส) ท้าวก็คอยเห็นกงเมืองชั้นผีหลวงฮ้อยย่าน (สังข์) ข่อยเห็นกงเมืองชั้นจำปายาวย่าน (กา) ฟังยินซว่าซว่า ฮ้องกงราชเป็นจาน (สังข์) คอยเห็นกงเมืองก็พระยาขอมพอผอมผ่อ (ผาแดง)

กง - เมือง
 ภาษาอีสาน

กระจาบ

ชื่อนกตัวเล็กๆชนิดหนึ่ง ขนาดนกกระจอก เรียก นกกระจาบ นกจาบ ก็ว่า อย่างว่า ฝูงนั้นกะทาทองไท้ยูงขัวเขาข่อ จิบจาบจ้อยคณาขุ้มขาบเขียว (สังข์).

กระ - จาบ
 ภาษาอีสาน

ขัว

ไก่ฟ้า ไก่ป่าชนิดหนึ่ง เรียก ไก่ขัว นกขัว ก็ว่า อย่างว่า ขัวข่อขุ้มกะทากี้ก่างตอง (สังข์).

ขัว
 ภาษาอีสาน

กระดาษข่อย

น. กระดาษที่ทำจากเปลือกข่อย ใช้ทำสมุดไทย.
 พจนานุกรมไทย

ข่อ

น. เถ้า, เขม่า.
 พจนานุกรมไทย

ข่อน

ว. ปั่นป่วน, ไม่สบายใจ, โดยมากใช้เป็นคำคู่ เช่น อกใจมันให้ข่อน ๆ จะนั่งนอนก็ไม่หลับสนิท. (ม. ร่ายยาว ทานกัณฑ์).
 พจนานุกรมไทย

ข่อย

น. ชื่อไม้ต้นขนาดย่อมถึงขนาดกลางชนิด Streblus asper Lour. ในวงศ์ Moraceae มักขึ้นตามป่าตํ่าและริมแม่นํ้าลำคลอง ใบเล็ก สากคาย ใช้ขัดถูได้ เปลือกใช้ทำกระดาษ เรียกว่า กระดาษข่อย ใบ เปลือก เนื้อไม้ และเมล็ดใช้ทำยาได้.
 พจนานุกรมไทย

ข่อยน้ำ

น. ชื่อไม้ต้นขนาดย่อมชนิด Streblus taxoides (Heyne) Kurz ในวงศ์ Moraceae ขึ้นตามที่ชื้นแฉะ ลำต้นและกิ่งก้านมักงอหักไปมา ใบเกลี้ยง ไม่สากคาย, ข่อยหยอง ก็เรียก, ปักษ์ใต้เรียก ขี้แรด.
 พจนานุกรมไทย