คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*กุย*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 30 รายการ

กุย

น. ชาวป่าพวกหนึ่งคล้ายพวกมูเซอ.

กุย

(ถิ่น-พายัพ) น. หมัด, กำปั้น, มักใช้เข้าคู่กับคำ ลูก ว่า ลูกกุย เช่น เตรียมลูกกุยมาทั่วที่ตัวดี. (ขุนช้างขุนแผน).

กุยช่าย

น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Allium tuberosum Roxb. ในวงศ์ Alliaceae คล้ายต้นหอมหรือกระเทียม ใบแบน กลิ่นฉุน กินได้ นำเข้ามาปลูกเพื่อเป็นอาหาร, พายัพเรียก หอมแป้น. (จ.).

กุยเฮง

น. เสื้อแบบจีนชนิดหนึ่ง คอกลม ผ่าอกตลอด ติดกระดุม มีกระเป๋าด้านล่างข้างละกระเป๋า. (จ.).

ตะกุย

ก. เอามือหรือเท้าเป็นต้นคุ้ยหรือข่วน.

ตะกุยตะกาย

ก. พยายามป่ายปีนให้พ้นอันตราย.

เสื้อกุยเฮง

น. เสื้อแบบจีนชนิดหนึ่ง คอกลม มีแขน ผ่าอกตลอด ติดกระดุม มีกระเป๋าล่าง ๒ ข้าง.

กุยช่าย

ニラ

ニラ

n

เพิ่นว่า เซื้อซาติแฮ้งเหม็นกุยฮอดกระดูกแม่นสิปลูกดอกซ้อนเทียมข้างกะบ่หอม

หมายถึง คนที่มีความผิด แล้วพยายามปกปิดความผิดของตน แม้คนอื่นจะไม่อาจรับรู้ได้ แต่ไม่อาจจะหลอกตนเองได้

ก.ว.

โรงเรียนกุยบุรีวิทยา จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

ชื่อโรงเรียน

ว.ย.

โรงเรียนอนุบาลกุยบุรี (วัดวังยาว) จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

ชื่อโรงเรียน

กุยช่าย

韭菜

[jiǔ cài]