คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*กษัย*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 35 รายการ

ชีวิตักษัย

น. การสิ้นชีวิต. ก. ตาย.

ตักษัย

(กลอน; ตัดมาจาก ชีวิตักษัย) ก. สิ้นชีวิต, ตาย.

ตัณหักษัย

(แบบ) ว. ผู้สิ้นตัณหา เช่น แด่ท้าวผู้ตัณหักษัย. (ม. คำหลวง วนปเวสน์). (ป. ตณฺหา + ส. กฺษย).

ถึงชีพิตักษัย

ก. ตาย (ใช้เฉพาะหม่อมเจ้า).

ทุกขักษัย

[ทุกขักไส] (แบบ) น. การหมดทุกข์, พระนิพพาน. (ส. ทุะข + กฺษย; ป. ทุกฺขกฺขย).

ปักษกษัย

[ปักสะกะไส] น. การสิ้นปักษ์.

ภวกษัย

[พะวะกะไส] น. ความสิ้นภพ, นิพพาน. (ส.).

ศศิกษัย

น. พระจันทร์แรม. (ส.).

สิ้นชีพตักษัย

(ราชา) ก. ตาย (ใช้เฉพาะหม่อมเจ้า), ถึงชีพิตักษัย ก็ใช้.

อายุกษัย

[-กะไส] น. การสิ้นอายุ, ความตาย. (ส.; ป. อายุขย).

กษัย

ขัย

กษัย

ดู [กษัย]

กษัย

กะ-ไส