คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*พิณ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 49 รายการ

กระจับปี่

พิณสี่สาย ซุง ก็ว่า.

กระ - จับ - ปี่

ประพิณ

[ปฺระพิน] ว. ฉลาด, มีฝีมือดี. (ส. ปฺรวีณ).

พิณ

น. ชื่อเครื่องดนตรีชนิดหนึ่ง มีสายสำหรับดีด. (ป., ส. วีณา).

พิณพาทย์

น. ชื่อเรียกวงดนตรีไทยซึ่งประกอบด้วยเครื่องเป่า คือ ปี่ ผสมกับเครื่องตี ได้แก่ ระนาดและฆ้องวงชนิดต่าง ๆ เป็นหลัก และเครื่องกำกับจังหวะ เช่น ฉิ่ง ฉาบ กรับ โหม่ง ตะโพน กลองทัด กลองแขก และกลองสองหน้า, ปี่พาทย์ ก็เรียก.

พิณพาทย์เครื่องคู่

น. วงพิณพาทย์ที่ประกอบด้วยปี่ใน ระนาดเอก ระนาดทุ้ม ฆ้องวงใหญ่ ฆ้องวงเล็ก ตะโพน กลองทัด และฉิ่ง, ปี่พาทย์เครื่องคู่ ก็เรียก.

พิณพาทย์เครื่องห้า

น. วงพิณพาทย์ที่ประกอบด้วยปี่ใน ระนาดเอก ฆ้องวงใหญ่ ตะโพน กลองทัด และฉิ่ง, ปี่พาทย์เครื่องห้า ก็เรียก.

พิณพาทย์เครื่องใหญ่

น. วงพิณพาทย์ที่ประกอบด้วยปี่ใน ระนาดเอก ระนาดทุ้ม ระนาดเอกเหล็ก ระนาดทุ้มเหล็ก ฆ้องวงใหญ่ ฆ้องวงเล็ก กลองทัด และฉิ่ง, แต่บางทีก็มีฉาบเล็ก ฉาบใหญ่ และฆ้องโหม่งผสมด้วย, ปี่พาทย์เครื่องใหญ่ ก็ว่า.

เครื่องดนตรีประเภทพิณ คล้ายน้ำเต้า

リュート

リュート

n

พิณตั้ง

竪琴

たてごと

n

พิณ

ハープ

ハープ

n

เพลงที่เล่นโดยใช้พิณญี่ปุ่น 琴(こと)ซอสามสายญี่ปุ่น และขลุ่ย 尺八(しゃくはち)

三曲

さんきょく

n

พิณ

琵琶

びわ

n