ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ชวด,ชเนตตี,ทวด,ผู้ให้กำเนิด,มาดา,มาตฤ,มาตา,มาตุ,มาตุรงค์,มาตุเรศ,มารดร,มารดา,ยาย,ย่า,สสุรี,สัสุรี,อัมพา,เม,แม่
คำไวพจน์กลุ่ม คน/มนุษย์
กุน,ขาล,จอ,ฉลู,ชวด,ชั่วนาตาปี,ปี,ปีกลาย,มะเมีย,มะเส็ง,มะแม,มะโรง,ระกา,วอก,เถาะ,๑๒ เดือน,๓๖๕ วัน,๓๖๖ วัน
คำไวพจน์กลุ่ม กาล/เวลา
ชวด,ตะเภา,พุก,มุสิก,มูสิก,มูสิก-,มูสิกะ,หนู,หริ่ง
(ถิ่น-พายัพ) น. ปีชวด.
ชื่อปีนักษัตร เช่น ชวด ฉลู ขาล
จิด-ตา
น. พ่อหรือแม่ของ ปู่ ย่า ตา ยาย, ชวด ก็ว่า.
本命年
[běn mìng nián]
[ฉอสก] น. เรียกปีจุลศักราชที่ลงท้ายด้วยเลข ๖ เช่น ปีชวด ฉศก จุลศักราช ๑๓๔๖.
ก. ชักไว้เสีย, เป็นคำใช้ในวิธีเล่นโยนหลุม เมื่อโยนกันจนเหลือ ๑ สตางค์ ก็ชักเอาเสียไม่ต้องโยนอีก เรียกว่า ปิ๋ว; ชวด, พลาดจากที่หวัง เช่น เขาปิ๋วเงินรางวัลก้อนใหญ่. (ปาก) ว. ริบ เช่น ถูกปิ๋วเงินประกัน.
[นักสัด] น. ชื่อรอบเวลา กำหนด ๑๒ ปี เป็น ๑ รอบ เรียกว่า ๑๒ นักษัตร โดยกำหนดให้สัตว์เป็นเครื่องหมายในปีนั้น ๆ คือ ชวด-หนู ฉลู-วัว ขาล-เสือ เถาะ-กระต่าย มะโรง-งูใหญ่ มะเส็ง-งูเล็ก มะเมีย-ม้า มะแม-แพะ วอก-ลิง ระกา-ไก่ จอ-หมา กุน-หมู.
ชื่อปีที่หนึ่งในจำนวนสิบสองปี คือ ปีไจ้=ปีชวด ปีเป้า=ปีฉลู ปียี่=ปีขาล ปีเหม้า=ปีเถาะ ปีสี่=ปีมะโรง ปีไส้=ปีมะเส็ง ปีชะง้า=ปีมะเมีย ปีมด=ปีมะแม ปีสัน=ปีวอก ปีเฮ้า=ปีระกา ปีเส็ด=ปีจอ ปีไค้=ปีกุน. คัด เลือก คัดสิ่งเสียออกจากสิ่งดีเรียก ไจ้ ไซ้ ก็ว่า.
ไจ้