ตัวกรองผลการค้นหา
จ
หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๘ เป็นตัวต้นวรรคที่ ๒ นับเป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น กิจ วินิจฉัย ตำรวจ จอร์จ.
อก
ย่อมาจากกระทรวงอุตสาหกรรม
อก.
ย่อมาจากอัยการ
หมายถึงน. ส่วนของร่างกายด้านหน้าอยู่ระหว่างคอกับท้อง; ใจ เช่น อกกรม อกเขาอกเรา; เรียกไม้ที่เป็นแกนกลางของตัวว่าวว่า อกว่าว; เรียกเลื่อยที่มีไม้ยันกลางว่า เลื่อยอก, เรียกไม้อันกลางที่ยันเลื่อยให้ตึงว่า อกเลื่อย.
หมายถึงน. พวก, หมู่. (อนันตวิภาค).
หมายถึงว. หก, (โบ) เรียกลูกหญิงคนที่ ๖ ว่า ลูกอก, คู่กับ ลูกชายคนที่ ๖ ว่า ลูกลก.
ภาษาญี่ปุ่น胸
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นむね
ภาษาเกาหลี품
ภาษาเกาหลี가슴
ภาษาจีน胸
ภาษาจีน胸膛