ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
สั่นเทา
V
ขาของเขาสั่นเทาเมื่อต้องลงมาจากที่สูง
อาการสั่นรัวๆ อย่างคนเป็นไข้
ว. อาการอย่างเป็นไข้ในระยะรุนแรงถึงกับนอนจนไม่อยากลืมตา เรียกว่า นอนซม.
[มะเหาสด] น. ยาแรงชนิดหนึ่ง; การแก้ไข้อย่างชะงัด. (ส.).
[-สะว่าน] ก. ลมแดกขึ้นอันเป็นอาการของไข้หนักจวนจะสิ้นใจ.
ก. ซาลง เช่น ไข้เหือดแล้ว, ค่อยแห้งหายไปในคำว่า เหือดหาย เหือดแห้ง แห้งเหือด.
舌苔
ぜったい
n
伤寒
[shāng hán]
病入膏肓
[bìng rù gāo huāng]
[ส่าง] ก. คลาย, ถอย, ทุเลา, (ใช้แก่ลักษณะความเป็นไปของร่างกายหรืออารมณ์ที่ผิดปรกติจากธรรมดา), เช่น สร่างไข้ สร่างโศก ไข้ยังไม่สร่าง สร่างเมา เมาไม่สร่าง.
โผเผ
แม้จะยังโผเผอยู่ แต่เขาก็ต้องเริ่มงานต่อทันทีหลังฟื้นไข้
รู้สึกไม่มีแรง
เดินไปเดินมา
เจ้าของไข้เดินไปเดินมาด้วยความกังวลใจ
รักษาตัว
พ่อถูกส่งไปรักษาตัวที่กรุงเทพฯ เป็นเวลาหลายเดือนแล้ว
ทำให้ตนหายจากโรคภัยไข้เจ็บ