ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ไม้ชนิดหนึ่ง ผลคล้ายลางสาด แต่เปลือกหนา. (พจน. ๒๔๙๓).
[สัน, สันละกะ] น. เปลือกไม้. (ส. ศลฺล, ศลฺก).
(การทำกระดาษ) กระดาษที่ไม่ได้เคลือบผิวมีลักษณะเป็นมันคล้ายเปลือกไข่
กาบ, สะเก็ด [อุตสาหกรรมเหล็ก]; ชิ้นส่วนฉนวน(ของลูกถ้วย) [ไฟฟ้ากำลัง]; เปลือกระบบ [คอมพิวเตอร์, เทคโนโลยีสารสนเทศ]; เรือนรอก [ป่าไม้]; เปลือก, แผ่นโค้ง [โยธา]
ตะล่อมข้าว
N
ชาวนาเก็บข้าวเปลือกไว้ในตะล่อมข้าว
ที่สำหรับใส่ข้าวเปลือกเป็นต้น ใช้ไม้ไผ่ซีกเล็กๆ มาขัดแตะทำเป็นวงล้อมรอบ แล้วยาด้วยขี้ควาย ขนาดเล็กกว่ายุ้ง
Encrusted
ปกคลุม, เคลือบ, ทำให้มีเปลือกแข็ง
เนื้อไม้
เรานิยมใช้ไม้สักทำเฟอร์นิเจอร์กันมาก เพราะเนื้อไม้ไม่แข็ง ไม่หดตัว
ส่วนของต้นไม้ที่อยู่ถัดจากเปลือกไม้เข้าไป
ปล้อน
V
ลอกเปลือกผลไม้ออก เช่น ปล้อนมะพร้าว
ลอก
คนสวนลงมือลอกกาบพลับพลึงให้เหลือแต่กลีบในขาวสะอาด
เอาเปลือกหรือผิวออกมาเป็นแผ่นๆ
รุ้งพราย
สีรุ้งที่เห็นในเพชร หรือเปลือกหอย
กระดาษสา
แม้จนทุกวันนี้ ชาวบ้านในหลายพื้นที่ของภาคเหนือก็ยังคงทำกระดาษสาด้วยวิธีการแบบโบราณ
กระดาษที่ทำจากเปลือกต้นสา
ลูกปัดที่ทำจากเปลือกหอยใช้แทนเงิน, (โดยชนพื้นเมืองทางอเมริกาเหนือ)