ผลการค้นหา

กุศลกรรมบถ

ทางที่เป็นบุญ ทางที่เป็นกุศลมี ๑๐ อย่างเรียก กุศลกรรมบถ คือ กายสุจริต ได้แก่ไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ลักทรัพย์ ไม่ประพฤติผิดในกาม วจีสุจริต ได้แก่ไม่พูดเท็จ ไม่พูดส่อเสียด ไม่พูดคำหยาบไม่พูดเพ้อเจอ มโนสุจริต ได้แก่ไม่โลภ ไม่โกรธ ไม่หลง.

กุ - สน - ละ - กำ - มะ - บด

มโนศิลา

น. ศิลาอ่อนที่ย่อยให้ละเอียดประสมเป็นสีทาสิ่งอื่นได้, อีกนัยหนึ่งว่าสารหนูแดง, เรียกหินลายสีแดง ๆ เช่น รัตนผลึกเลื่อมมโนศิลาลาย. (ม. ร่ายยาว มหาพน). (ส. มนสฺ + ศิลา; ทมิฬ มโนจิไล).

โปฐปทมาส

[โปดถะปะทะมาด] น. เดือนอันประกอบด้วยวันเพ็ญรวมนักษัตรโปฐปทา คือ เดือนภัทรบท ได้แก่ เดือน ๑๐ หรือเดือนกันยายน. (ป. โปฏฺปทมาส).

royal policy

พระบรมราโชบาย

N

พระภัทรธรรมธาดาได้เปิดสอนหนังสือไทยขึ้นที่ศาลาการเปรียญ ตามพระบรมราโชบายในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

ทุจริต

[ทุดจะหฺริด] น. ความประพฤติชั่ว, ถ้าเป็นความประพฤติชั่วทางกาย เรียกว่า กายทุจริต, ถ้าเป็นความประพฤติชั่วทางวาจา เรียกว่า วจีทุจริต, ถ้าเป็นความประพฤติชั่วทางใจ เรียกว่า มโนทุจริต. ก. โกง เช่น ทุจริตในการสอบ, คดโกง, ฉ้อโกง, เช่น ทุจริตต่อหน้าที่. ว. ไม่ซื่อตรง เช่น คนทุจริต. (ป. ทุจฺจริต).

อกุศลกรรมบถ

ทางแห่งความชั่ว ทางบาป มี ๑๐ อย่าง คือ เกิดแต่กาย เรียก กายทุจริต ๓ ได้แก่ฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ประพฤติผิดในกาม เกิดแต่วาจา เรียก วจีทุจริต ๔ ได้แก่พูดเท็จ พูดส่อเสียด พูดคำหยาบ พูดเพ้อเจ้อ เกิดแต่ใจ เรียก มโนทุจริต ๓ ได้แก่โลภอยากได้ของคนอื่น ปองร้ายเขา เห็นผิดจากคลองธรรม เรียก อกุศลกรรมบถ (ป. ส.).

อะ - กุ - สน - ละ - กำ - มะ - บด

งาม

กบูร,กวิน,กัลยาณ,กัลยาณ-,ก่อง,คราญ,งดงาม,งาม,งามงอน,จรูญ,จำรูญ,ฉายเฉิด,ช้อย,ช้าช่อน,ดำกล,ดำรู,ดี,ตระกล,ตระการ,ตรู,ต้องตา,ต้องตาต้องใจ,ถกล,ถูกตา,ถ่อง,ทรรศนีย์,ทัศนีย,ทัศนีย-,ทัศนีย์,ทัศไนย,นวลลออ,น่าดู,น่ารัก,บรรเจิด,บวร,ประอร,ประเจิด,ประเอียง,ประไพ,ผุดผาด,พบู,พริ้งพราย,พริ้งเพริศ,พริ้มพราย,พริ้มเพรา,พะงา,พิจิตร,พิราม,พิลาส,พิไล,ภัทร,ภัทร-,ภัทระ,ภัพ,ภาพย์,มนุญ,มาโนชญ์,มำเลือง,มโนชญ์,มโนรม,มโนรมย์,มโนหระ,ยังหยัง,ย้อง,รมณีย,รมณีย-,รมณีย์,รมเยศ,ระรอง,รังรอง,รางชาง,ราม,รำไพ,รุจิระ,รุจิรา,รุจิเรข,รุหะ,รูปงาม,รูหะ,ลลิต,ลออ,ลังลอง,ลำนัก,ลำยอง,วัคคุ,วัลคุ,วามะ,วิจิตรตระการตา,วิมล,วิราม,วิลาวัณย์,วิลาส,วิศิษฏ์,วิไล,ศุภร,ศุภร-,ศุภางค์,สง่างาม,สลอย,สวย,สะคราญ,สัณห์,สัต,สาหรี,สิงคลิ้ง,สิริ,สิรี,สุ,สุนทร,สุนทร-,สุภัค,สุรงค์,สุรังค์,สุว,สุว-,สุหร่ง,หม้า,หยังหยัง,หล่อ,อนีจะ,ออนซอน,อะเคื้อ,อันแถ้ง,อำพน,อำไพ,อ่อนซอน,เก๋,เคื้อ,เจริญตาเจริญใจ,เจริด,เฉลา,เฉิดฉัน,เฉิดฉาย,เฉิดฉิน,เปศละ,เพรา,เพริศ,เพริศพราย,เพริศพริ้ง,เพริศแพร้ว,เพรี้ยมพราย,เพา,เพาพะงา,เมลือง,เยีย,เยียวยง,เรข,เรขา,เลอโฉม,เลือง,เสลา,เสาว,เสาว-,เสาวภา,เสาวภาคย์,แพ่ง,โกมล,โศภา,โศภิต,โศภิน,โศภี,โสภ,โสภ-,โสภณ,โสภา,โสภี,ใยยอง,ไฉไล,ไพจิตร,ไพรู

คำวิเศษณ์

,ลักษณะที่เห็นแล้วชวนให้ชื่นชมหรือพึงใจ

กระจวน

ผง, เกสร อย่างว่า นางก็เอากระจวนจันทน์คันธรส บดแหลกยิ่งหนักหนา ไปถวายบูชาพระพุทธเจ้า (เวส) เหมือยเร่งล้นพรมพั้วกาบกระจวน (สังข์). แตก, ไหม้, ละเอียด อย่างว่า ตัดแผ่นพื้นผาล้านมุ่นกระจวน (กา) เวียงใหญ่กว้างไฟไหม้มุ่นกระจวน (กาไก) เห็นมารเหยียดคู้คำโศกถือทวน คึดเมื่อยามเฮียงสมชอบคนิงมโนแค้น คีงแข็งกร้าวตีนมือทำถีบ ผ้าแผ่นปลิ้นกระจวนล้านเลือดนอง (สังข์).

กระจวน

วิชชา

[วิด-] น. ความรู้แจ้ง เช่น วิชชา ๓ วิชชา ๘ ในพระพุทธศาสนา, วิชชา ๓ คือ ๑. บุพเพนิวาสานุสติญาณ (รู้จักระลึกชาติได้) ๒. จุตูปปาตญาณ (รู้จักกำหนดจุติและเกิด) ๓. อาสวักขยญาณ (รู้จักทำอาสวะให้สิ้น), ส่วนวิชชา ๘ คือ ๑. วิปัสสนาญาณ (ญาณอันนับเข้าในวิปัสสนา) ๒. มโนมยิทธิ (ฤทธิ์ทางใจ) ๓. อิทธิวิธิ (แสดงฤทธิ์ได้) ๔. ทิพโสต (หูทิพย์) ๕. เจโตปริยญาณ (รู้จักกำหนดใจผู้อื่น) ๖. บุพเพนิวาสานุสติญาณ ๗. ทิพจักขุ (ตาทิพย์) ๘. อาสวักขยญาณ. (ป. วิชฺชา; ส. วิทฺยา).

บุรีรัมย์

武里喃府

[wǔ lǔ nán fǔ]

Buriram ตัวอักษรย่อ : บร ตราประจำจังหวัด : รูปเทพนาฎศิลป์ มีภาพเทวดาร่ายรำ เบื้องหลังเป็นปราสาทหินเขาพนมรุ้ง สถานที่ท่องเที่ยว : 1. อุทยานประวัติศาสตร์พนมรุ้ง 2. ปราสาทหินเมืองต่ำ 3. ปรางค์กู่สวนแตง 4. พระสุภัทรบพิตร คำขวัญ : เมืองปราสาทหิน ถิ่นภูเขาไฟ ผ้าไหมสวย รวยวัฒนธรรม

สกลนคร

色军府

[sè jūn fǔ]

Sakon Nakhon ตัวอักษรย่อ : สน ตราประจำจังหวัด : พระธาตุเชิงชุม ซึ่งสร้างสวมรอยพระพุทธบาทของ พระพุทธเจ้าทุกพระองค์ในภัทรกับปปี เบื้องหลัง คือ หนองหานหรือทะเลอีสาน สถานที่ท่องเที่ยว : 1. พระธาตุเชิงชุม 2. พระธาตุนารายณ์เจงเวง (พระธาตุนาเวง) 3. พิพิธภัณฑ์อัฐบริขารพระอาจารย์มั่นภูริทัตตเถระ 4. พิพิธภัณฑ์พระอาจารย์ฝั้น อาจาโร 5. หนองหาน คำขวัญ : พระธาตุเชิงชุมคู่บ้าน พระตำหนักภูพานคู่เมือง งามลือเลื่องหนองหาน และตระการปราสาทผึ้ง สวยสุดซึ้งสาวภูไท ถิ่นมั่นในพุทธธรรม