ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. มีผู้คนคับคั่งและมีเสียงเซ็งแซ่ เช่น ผู้คนจอแจ ตลาดจอแจ; จวนแจ เช่น เวลาจอแจเต็มที.
[-ระโคด] (แบบ) น. เสียงดัง, เสียงกึกก้อง. ว. ไม่มีเสียง, เงียบ, สงบ, สงัด. (ส.).
น. สัมผัสที่มีเสียงสระหรือเสียงสระกับตัวสะกดในมาตราเดียวกัน เช่น . (เพลงยาวถวายโอวาท), . (นิ. วัดสิงห์).
ว. แก่จัด ในคำว่า มะพร้าวห้าว; กล้าทางมุทะลุ เช่น คนห้าวมักไม่กลัวตาย; มีเสียงใหญ่.
โอษฐชะ
N
อักษรที่มีเสียงเกิดจากริมฝีปาก ได้แก่พยัญชนะวรรค บ และ ว
ถุย
V
เธอด่าส่งแล้วถุยน้ำลายลงพื้นอย่างแรง
ทำให้น้ำลายหรือสิ่งอื่นๆ พุ่งออกจากปาก, มักทำให้มีเสียงดังเช่นนั้น
เตือน
เมื่อรถหุ่นยนต์เคลื่อนที่มันจะเตือนให้มนุษย์ทราบด้วยการส่งเสียงดัง บี๊บบี๊บ
ส่งสัญญาณเตือนให้รู้ เช่น มีเสียงเตือนเมื่อการทำงานของเครื่องสิ้นสุดลง
ก. สัมผัสกัน, มีเสียงสระเดียวกันหรือถ้ามีตัวสะกดก็ต้องอยู่ในมาตราเดียวกัน เช่น มี-ปี จันทร์-ฉัน การ-บาน; ไม่ขัดกัน เช่น พยานให้การคล้องจองกัน.
น. เครื่องบรรเลงซึ่งมีเสียงดัง ทำให้รู้สึกเพลิดเพลิน หรือเกิดอารมณ์รัก โศก และรื่นเริงได้ตามทำนองเพลง.
ว. อาการที่ปากอ้าและหุบลงโดยไม่มีเสียง เช่น ทำปากหงับ ๆ, อาการที่เคี้ยวของ เช่น เคี้ยวขนมหงับ ๆ.
พลุ
แม่พาน้องไปดูพลุที่ท้องสนามหลวง
ดอกไม้เพลิงชนิดหนึ่ง บรรจุดินปืนในกระบอกไม้ไผ่ เมื่อจุดมีเสียงระเบิดดังคล้ายเสียงปืน, โดยอนุโลมเรียกดอกไม้เพลิงอย่างอื่นที่จุดมีเสียงระเบิดดังเช่นนั้นว่า พลุ
กลอกกลิ้ง
ตั้งแต่วันนั้นมาเขามักมีเสียงหัวเราะเลื่อนลอย ดวงตากลอกกลิ้งและหวาดระแวง
เคลื่อนไหวกลับไปกลับมา