ผลการค้นหา

มารดา* *มารดา *มารดา*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 269 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "มารดา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พระแม่เจ้า เป็นคำที่ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกเรียกพระแม่มารีซึ่งเป็นพระมารดาของพระเยซู

圣母

[shèng mǔ]
 คำศัพท์ไทย – จีน

กาฬปักษี

[กาละ-] น. ชื่อโรคชนิดหนึ่ง เป็นเมื่อมารดาออกไฟแล้วได้ ๕ เดือน ยังอยู่ในเขตเรือนไฟ มีอาการร้องไห้แล้วหอบ หรือร้องไห้เมื่อหลับ สะดุ้งผวาตื่นตกใจ. (แพทย์).
 พจนานุกรมไทย

กำเนิด

[กำเหฺนิด] น. การเกิด เช่น บิดามารดาเป็นผู้ให้กำเนิดแก่บุตร, มูลเหตุดั้งเดิม เช่น ตัวหนังสือไทยมีกำเนิดมาอย่างไร. ก. เกิด, มีขึ้น, เป็นขึ้น, เช่น โลกกำเนิดมาจากดวงอาทิตย์.
 พจนานุกรมไทย

feel comforted

อบอุ่นใจ

V

เด็กจะรู้สึกอบอุ่นใจและมีความสุขถ้ารู้ว่าบิดามารดาเอาใจใส่และสนใจในตัวเด็ก

ปราศจากความว้าเหว่
 EN-TH Dictionary

paternal

ฝ่ายบิดา

N

ผู้ที่มียีนลักษณะด้อย 2 ยีน โดยได้รับจากฝ่ายบิดา และฝ่ายมารดาซึ่งเป็นผู้พาโรคก็จะเป็นโรคได้
 EN-TH Dictionary

novice

สามเณร

N

สามเณรชูก็ตัดสินใจลาเพศบรรพชิต ด้วยความรู้สึกเป็นห่วงพี่สาวร่วมมารดาที่ต้องต่อสู้ชีวิตด้วยความลำบาก

ผู้ดำรงเพศอย่างภิกษุ แต่สมาทานศีล 10
 EN-TH Dictionary

drink

เสพสุรา

V

มารดาที่กำลังตั้งครรภ์ไม่ควรเสพสุรา เพื่อป้องกันมิให้เด็กที่เกิดมามีความผิดปกติ
 EN-TH Dictionary

fertile

เจริญพันธุ์

ADJ

การหาอัตราการเกิดในปีหนึ่งต่อสตรีในวัยเจริญพันธุ์เป็นการหาสัดส่วนเด็กเกิดต่อผู้อยู่ในวัยที่เป็นมารดาได้

มีความสามารถในการสืบพันธุ์และแพร่พันธุ์
 EN-TH Dictionary

infantile convulsions

กาฬปักษี

N

ทารกคนนี้เป็นโรคกาฬปักษี

ชื่อโรคเด็กชนิดหนึ่ง เป็นเมื่อมารดาออกไฟแล้วได้ 5 เดือน ยังอยู่ในเขตเรือนไฟ มีอาการร้องไห้แล้วหอบ หรือร้องไห้เมื่อหลับสะดุ้งผวาตื่นตกใจ
 EN-TH Dictionary

ทะนุบำรุง

ก. เอาใจใส่ดูแลเลี้ยงดู เช่น ทะนุบำรุงบิดามารดา ทะนุบำรุงบุตรธิดา; ซ่อมแซมรักษา, อุดหนุนให้เจริญขึ้น, เช่น ทะนุบำรุงวัด; ธำรงรักษาไว้ เช่น ทะนุบำรุงศาสนา ทะนุบำรุงบ้านเมือง, ทำนุบำรุง ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ทำนุบำรุง

ก. เอาใจใส่ดูแลเลี้ยงดู เช่น ทำนุบำรุงบิดามารดา ทำนุบำรุงบุตรธิดา; ซ่อมแซมรักษา, อุดหนุนให้เจริญขึ้น, เช่น ทำนุบำรุงวัด; ธำรงรักษาไว้ เช่น ทำนุบำรุงศาสนา ทำนุบำรุงบ้านเมือง, ทะนุบำรุง ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

พี่

น. ผู้ร่วมบิดาหรือมารดาเดียวกันและเกิดก่อน, ผู้ที่มีศักดิ์เสมอพี่; คำนำหน้าชื่อคนที่มีอายุคราวพี่หรือมีศักดิ์เสมอพี่ เช่น พี่นั่น พี่นี่.
 พจนานุกรมไทย