ผลการค้นหา

ทส.* *ทส. *ทส.*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 243 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ทส."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประสาท,ประสาท,ประสาท-,ประสาท-

[ปฺระสาด, ปฺระสาทะ-] น. ส่วนของร่างกาย มีลักษณะคล้ายเส้นใย มีหน้าที่นำคำสั่งและความรู้สึกไปสู่หรือออกจากสมองหรืออวัยวะส่วนอื่นของร่างกาย, โดยปริยายหมายความว่า จิตใจ, ความรู้สึก. (ส. ปฺรสาท; ป. ปสาท).
 พจนานุกรมไทย

พระอินทร์

ตรีเนตร,ท้าวพันตา,พระอินทร์,พันเนตร,มรุตวาน,มัฆวาน,วชิรปาณี,วชิราวุธ,วัชรินทร์,สหัสนัยน์,สหัสโยนี,สักกะ,หัสนัยน์,อมรินทร์,อมเรศร,อินทรา,เทพาธิบดี,เพชรปราณี,โกษี,โกสินทร์,โกสีย์

คำไวพจน์กลุ่ม พระ/เทวดา
 คำไวพจน์

คราส

[คฺราด] ก. กิน เช่น จันทรคราส สุริยคราส (โบราณ เขียนเป็น จันทรคาธ สุริยคาธ โดยถือว่ามาจากบาลีว่า จนฺทคฺคาห สุริยคฺคาห); จับ, ถือ, เช่น สิบนิ้วคราสคนธกำจร เทียนธูปบวร. (สมุทรโฆษ). (ส.).
 พจนานุกรมไทย

pull the wires

วิ่งเต้น

V

เขาถูกดำเนินคดีข้อหาเรียกเงินเพื่อวิ่งเต้นให้ พ.ต.ท. คนหนึ่งขึ้นเป็น ผกก.สภ.อ.บ้านไผ่

พยายามติดต่ออย่างเต็มที่เพื่อขอความช่วยเหลือในกิจที่ต้องประสงค์
 EN-TH Dictionary

กรสาปน,กรสาปน์

[กฺระสาบ] (แบบ) น. กระษาปณ์ เช่น แลพราหมณ์น้นนได้ทองร้อยกรสาปน เปนลาภด้วยเดอรขอทานทุกวันวารแก่มหาชนทงงหลายบมิขาดเลย. (ม. คำหลวง ชูชก). (ส. การฺษาปณ).
 พจนานุกรมไทย

รากฐาน, โคนของสิ่งของบางอย่าง สแควรูท มูลฐานถึงที่สุด, ถึงแก่นแท้, ฐาน,ถือเป็นหลักฐาน, ศัพท์บอกจำนวน ใช้กับสิ่งของที่ยาว

根

[gēn ]
 คำศัพท์ไทย – จีน

กิรินท

[-ริน] (แบบ) น. ช้างสำคัญ เช่น อ้าบัดนี้แม่มาเดอรดิน สีพิกากิรินทไกรอาศน กวยนแก้วราชรจนา. (ม. คำหลวง วนปเวสน์). (ป. กรินฺท; ส. กรินฺ ว่า ผู้มีมือคืองวง).
 พจนานุกรมไทย

ควิวควัง,ควิวควั่ง,ควิวคว่าง,ควิวคว้าง

[-คฺวัง, -คฺวั่ง, -คฺว่าง, -คฺว้าง] ก. หมุนคว้างจนใจหวิว ๆ, อาการที่จิตใจรู้สึกหวาดหวิว; ใช้โดยปริยายว่า เวิ้งว้าง, กว้างใหญ่, น่ากลัว, เช่น สาครควิวคว่าง, โบราณเขียนเป็น ควิวคว่งง ก็มี เช่น สมุทรพิศารลิว ควิวคว่งง แลนา. (กำสรวล).
 พจนานุกรมไทย

โคจร,โคจร-

[-จอน, -จะระ-] น. อารมณ์ เช่น มีพุทธานุสติเป็นโคจร. (ป., ส.). ก. เดินไปตามวิถี เช่น ดวงอาทิตย์โคจร ดวงจันทร์โคจรรอบโลก, เที่ยว เช่น โคจรมาพบกัน, คำนี้โดยมากใช้แก่ดาวนพเคราะห์, เมื่อว่าเฉพาะทางที่พระอาทิตย์โคจร มีจุดสุดอยู่ ๖ แห่งที่อยู่ตรงข้ามกันเป็นคู่ ๆ คือ ครีษมายัน กับ เหมายัน คู่หนึ่ง, วสันตวิษุวัต กับ ศารทวิษุวัต คู่หนึ่ง, พสุสงกรานต์ ๒ แห่ง คู่หนึ่ง. (ป., ส. โคจร ว่า การเที่ยวไปของดวงอาทิตย์).
 พจนานุกรมไทย

ทศกัณฐ์

กุมภกรรณ,ขร,ตรีเศียร,ทูษณ์,ท้าวจักรวรรดิ,ท้าวลัสเตียน,นางมณโฑ,นางสำมนักขา,นางสุพรรณมัจฉา,นางเบญกาย,มังกรกัณฐ์,มารีศ,สหัสเดชะ,อินทรชิต,ไพนาสุริยวงศ์,ไมยราพ

คำไวพจน์กลุ่ม วรรณคดี/เทพนิยาย
 คำไวพจน์

กษีณาศรพ

[กะสีนาสบ] (แบบ) น. ขีณาสพ, พระผู้สิ้นอาสวะ, พระอรหันต์, เขียนเป็น กษีณาศรพ กษิณาศรพย และ กษิณาสยพ ก็มี เช่น อันว่าพระโลกยเชษฐาจารย์ ก็มีพุทธโองการพระคาถา ให้กษิณาศรพทงงหลายฟงง ดังนี้. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์), อันว่าพระสาศดาบพิตร จะปกาสิตคาถา แก่กษิณาศรพยทงงหลาย ด่งงนี้. (ม. คำหลวง ฉกษัตริย์). (ส. กฺษีณ + อาสฺรว).
 พจนานุกรมไทย

อโฆษะ

ว. ไม่ก้อง, เสียงสระหรือพยัญชนะซึ่งขณะที่เปล่งออกมาเส้นเสียงไม่สั่น ในภาษาไทยได้แก่เสียง อ เมื่อเป็นพยัญชนะต้น เสียง บ ด เมื่อเป็นพยัญชนะสะกด และเสียง ก ค จ ช ซ ต ท ป พ ฟ ฮ เสียงสระในภาษาไทยไม่เป็นอโฆษะ, (ไว) เรียกพยัญชนะในภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีเสียงไม่ก้องว่า พยัญชนะอโฆษะ ได้แก่ พยัญชนะตัวที่ ๑, ๒ ของวรรค และ ศ ษ ส. (ส.; ป. อโฆส).
 พจนานุกรมไทย