ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*รัด*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 550 รายการ

รัดช้อง

น. เครื่องประดับสำหรับรัดชายผมที่ปล่อยยาวลงทางท้ายทอย ใช้ประกอบกับรัดเกล้า.
 พจนานุกรมไทย

รัดตัว

ก. ทำให้ไม่คล่องตัว, ทำให้กระดิกกระเดี้ยไปไหนแทบไม่ได้, เช่น การเงินรัดตัว งานรัดตัว.
 พจนานุกรมไทย

รัดทึบ

น. สายผูกอานล่ามรอบอกม้า มักทำด้วยผ้า.
 พจนานุกรมไทย

รัดประคด

น. ผ้าที่ใช้รัดอกหรือสายที่ถักด้วยด้ายเป็นต้นสำหรับรัดเอวของภิกษุสามเณร, เรียกสั้น ๆ ว่า ประคด, ถ้าใช้รัดอก เรียกว่า ประคดอก, ถ้าใช้รัดเอว เรียกว่า ประคดเอว.
 พจนานุกรมไทย

รัดประคน

น. เชือกหรือลวดหนังตีเป็นเกลียวหุ้มผ้าแดง ใช้พันอ้อมลำตัวถัดต้นขาหน้าของช้าง มี ๒ เส้นคู่กัน สำหรับผูกรั้งสัปคับ แหย่ง หรือ กูบมิให้โยกเลื่อน.
 พจนานุกรมไทย

รัดพัสตร์

น. ผ้าคาด, เข็มขัด.
 พจนานุกรมไทย

รัดรึง

ก. กอดแน่น, ผูกแน่น, เช่น ความรักรัดรึงใจ.
 พจนานุกรมไทย

รัดรูป

ว. คับมากจนเห็นรูปทรงเด่นชัด เช่น เสื้อรัดรูป กางเกงรัดรูป; เรียกขวดที่ใส่ปลากัดเป็นต้นทำให้เห็นเล็กกว่าปรกติว่า ขวดรัดรูป, คู่กับ ขวดส่งรูป ซึ่งทำให้เห็นใหญ่กว่าปรกติ.
 พจนานุกรมไทย

เร่งรัด

ก. เร่งอย่างกวดขัน เช่น เร่งรัดลูกหนี้ให้ใช้เงินคืน. ว. เรียกหลักสูตรที่เร่งให้เรียนจบภายในกำหนดเวลาที่เร็วขึ้นว่า หลักสูตรเร่งรัด.
 พจนานุกรมไทย

สายรัดคาง

น. สายหนังหรือเชือกที่โยงจากขอบหมวกหรือชฎาเป็นต้น สำหรับรัดคางกันหลุด.
 พจนานุกรมไทย

สายรัดทึบ

น. สายรัดท้องม้าเพื่อยึดอานให้แน่น.
 พจนานุกรมไทย

อาหรัดกัดติกา

[-หฺรัด-] น. ม้าใช้, ม้าเร็ว. (ช.).
 พจนานุกรมไทย