คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*บุญ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 541 รายการ

บุญทำกรรมแต่ง

(สำ) บุญหรือบาปที่ทำไว้ในชาติก่อนเป็นเหตุทำให้รูปร่างหน้าตาหรือชีวิตของคนเราในชาตินี้สวยงาม ดี ชั่ว เป็นต้น.

บุญธรรม

น. เรียกลูกของคนอื่นซึ่งเอามาเลี้ยงเป็นลูกของตัวว่า ลูกบุญธรรม, ถ้าจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมาย เรียกว่า บุตรบุญธรรม.

บุญนิธิ

[บุนยะ-] น. ขุมทรัพย์คือบุญ. (ป.).

บุญมาวาสนาส่ง

(สำ) เมื่อมีบุญ อำนาจวาสนาก็มาเอง, บุญมาวาสนาช่วย ก็ว่า.

บุญราศี

[บุนยะ-, บุน-] น. กองบุญ.

บุญฤทธิ์

[บุนยะ-] น. ความสำเร็จด้วยบุญ.

บุญหนักศักดิ์ใหญ่

ว. มีฐานันดรศักดิ์สูงและอำนาจวาสนายิ่งใหญ่ เช่น น้อยหรือนางบุญหนักศักดิ์ใหญ่. (สังข์ทอง).

บุตรบุญธรรม

[บุดบุนทำ] (กฎ) น. บุตรของผู้อื่นที่บุคคลได้จดทะเบียนรับเป็นบุตรของตน.

ใบบุญ

น. ร่มบุญ, ส่วนบุญที่ปกป้องคุ้มครองอยู่.

ผีบุญ

น. ผู้อวดคุณวิเศษว่ามีฤทธิ์ทำได้ต่าง ๆ อย่างผีสางเทวดาให้คนหลงเชื่อ.

ผู้รับบุตรบุญธรรม

(กฎ) น. ผู้ที่ได้จดทะเบียนรับบุตรของบุคคลอื่นมาเป็นบุตรของตน.

ลูกบุญธรรม

น. ลูกของคนอื่นที่เอามาเลี้ยงเป็นลูกของตัว.