ตัวกรองผลการค้นหา
ปวาส
หมายถึง[ปะวาด] ก. ประพาส. (ป.; ส. ปฺรวาส).
ส.
ย่อมาจากวันเสาร์
ย่อมาจากคำสรรพนาม
ย่อมาจากภาษาสันสกฤต
ส
หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๔๐ เป็นพวกอักษรสูง ใช้ได้ทั้งเป็นพยัญชนะตัวต้นและตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น สวย สงสาร สวิตช์ รส สัมผัส สวิส.
หมายถึงคำประกอบหน้าคำอื่นที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต บ่งความว่า กอบด้วย, พร้อมด้วย, เช่น สเทวก ว่า พร้อมด้วยเทวดา. (ป., ส.).
ย่อมาจากโรงเรียนสา จังหวัดน่าน
ย่อมาจากโรงเรียนวัดสระเกศ กรุงเทพฯ
มีส
กำจร
หมายถึง[-จอน] ก. ฟุ้งไป. (ส. ขจร ว่า ไปในอากาศ).
โฆษิต
หมายถึงก. กึกก้อง, ป่าวร้อง. (ส.; ป. โฆสิต).
จยุติ
หมายถึง[จะยุดติ] (กลอน) ก. จุติ. (ส.).