คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*พง*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 869 รายการ

บ้าลำโพง

ว. บ้าเพราะกินเมล็ดลำโพง มีอาการซึมหรือพูดพล่าม, โดยปริยายหมายความว่า พูดโผงผาง ตึงตัง หรือแสดงกิริยาโมโหโกรธา เช่น พูดจาบ้าลำโพงโป้งไป. (คาวี), ทำโมโหโกรธาบ้าลำโพง เที่ยวโป้งโหยงหยาบช้าสาธารณ์. (พิเภกสอนบุตร).

ปากลำโพง

ว. ชอบโพนทะนาหรือเปิดเผยเรื่องราวต่าง ๆ ที่ตนรู้มา.

ป่าดงพงไพร

(ปาก) น. ป่า.

ผีโพง

น. ผีชนิดหนึ่งกล่าวกันว่าชอบกินของสดคาว.

พง

น. ดงหญ้าหรือดงไม้ที่เป็นหมู่ ๆ หรือที่รก ๆ เช่น ป่าดงพงพี รกเป็นพง.

พง

ดู แขม ๑ และ เลา ๑.

พงพี

น. ป่าดง.

พงศ,พงศ-,พงศ์

[พงสะ-, พง] น. เชื้อสาย, เทือกเถา, เหล่ากอ, สกุล. (ส.; ป. วํส).

พงศกร

[-สะกอน] น. ผู้ตั้งวงศ์, บรรพบุรุษ. (ส.).

พงศธร

[-สะทอน] น. ผู้ดำรงวงศ์สกุล, ผู้สืบสกุล. (ส.).

พงศ์พันธุ์

น. พวกพ้องที่เนื่องมาแต่วงศ์. (ส.).

พงศา

(กลอน) น. ผู้มีชาติสกุล.