ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
วิทยาลัย
คำวิเศษณ์
(พจนานุกรม)
พยัญชนะตัวที่ ๓๗ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นพยัญชนะต้น เช่น วัน วา ใช้ควบกล้ำกับพยัญชนะตัวอื่นบางตัว เช่น กว่า ความ และใช้เป็นตัวสะกดในแม่เกอว เช่น กล่าว นิ้ว.
ว. อาการที่พูดหรือบ่นเบา ๆ เป็นต้น เช่น ด่าอุบอิบ พูดอุบอิบ ๆ บ่นอุบ ๆ อิบ ๆ, อุบ ก็ว่า.
แดรก, แด่ก, แดร่ก, แด๊ก
เป็นภาษาปาก หมายถึง กิน หรือ พูดกระทบให้โกรธ ฯลฯ
列举
[liè jǔ]
[คฺล้าย, -คฺลึง] ว. เกือบเหมือน.
ว. อาการที่พูดห้วน ๆ ไม่มีหางเสียง แสดงความไม่พอใจ เช่น แม่ค้าไม่พอใจที่ลูกค้าต่อราคามากไป จึงพูดสะบัด ๆ.
(กลอน) ว. เร็ว ๆ, พลัน ๆ; เป็นหลั่น ๆ.
(โบ) ว. เนือง ๆ, บ่อย ๆ, เรื่อย ๆ.
(ถิ่น-ปักษ์ใต้) ว. เปล่า ๆ, เฉย ๆ.
ว. อาการที่หัวก้มลงโดยเร็วเมื่อเวลาง่วนหรือเดินไป.