ผลการค้นหา

เขมณัฏฐ* *เขมณัฏฐ *เขมณัฏฐ*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 220 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เขมณัฏฐ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

การเฝ้ามอง,การคอยดูฐการจับตาดู,การเฝ้ายาม,ยามรักษาการณ์,เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย

見張り

みはり

n
 คำศัพท์ไทย – ญี่ปุ่น

establish

ตั้ง

V

ัฐบาลได้ตั้งศูนย์ปฏิบัติการปราบปรามยาเสพติดแห่งชาติขึ้นเมื่อปลายปี 2541

ทำให้มีขึ้นหรือสร้างให้มีขึ้น เช่น ตั้งตำแหน่งใหม่, ตั้งบ้านตั้งเรือน
 EN-TH Dictionary

หากจะพึงให้แผ่นดินทั้งหมดแก่คนอกตัญญู ผู้คอยเพ่งโทษเป็นนิตย์ ก็ไม่พึงยังเขาให้ยินดีได้เลย

อกตญฺญุสฺส โปสสฺส นิจฺจํ วิวรทสฺสิโน สพฺพญฺเจ ปฐวิํ ทชฺชา เนว นํ อภิราธเยติ

คนอกตัญญู

 พุทธสุภาษิต

be big

โต

V

ปลาช่อนตัวที่เห็นที่เสียมราฐนั้นมันโตกว่า ขา ของนักข่าวสาวช่อง 5

มีขนาดใหญ่กว่าเมื่อเทียบกัน
 EN-TH Dictionary

metallic castle

โลหะปราสาท

N

ชื่อปราสาท ซึ่งพระจ้าอภัยทุฏฐคามินี ครองราชย์ในลังกา เมื่อ พ.ศ. 442-486 สร้างไว้อย่างวิจิตร
 EN-TH Dictionary

กำเลา

(แบบ) ว. โง่, อ่อน, ไม่รู้เท่าทัน, ไม่มีไหวพริบ, เช่น ดุจตักแตนเต้นเห็นไฟ บมิใฝ่หนีไกล กำเลากำเลาะหวังเขญ. (อนิรุทธ). (ข. กํเลา จาก เขฺลา).
 พจนานุกรมไทย

แกแล

น. ชื่อไม้พุ่มรอเลื้อยเนื้อแข็งชนิด Maclura cochinchinensis (Lour.) Corner ในวงศ์ Moraceae ขึ้นในป่าดิบ ต้นมีหนาม แก่นเหลืองใช้ย้อมผ้าและทำยา, กะแล หรือ เข ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

กด

น. เรียกคำหรือพยางค์ที่มีตัว จ ฉ ช ซ ฌ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ด ต ถ ท ธ ศ ษ ส สะกด ว่า แม่กด หรือ มาตรากด.
 พจนานุกรมไทย

โปฐปทมาส

[โปดถะปะทะมาด] น. เดือนอันประกอบด้วยวันเพ็ญรวมนักษัตรโปฐปทา คือ เดือนภัทรบท ได้แก่ เดือน ๑๐ หรือเดือนกันยายน. (ป. โปฏฺปทมาส).
 พจนานุกรมไทย

มุทธชะ

[มุดทะ-] (ไว) น. อักษรในภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีเสียงเกิดจากการม้วนลิ้นไปสู่เพดานแข็งตอนหลัง ได้แก่พยัญชนะวรรค ฏ คือ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ และอักษร ร รวมทั้งอักษร ฬ ในภาษาบาลี และ ษ กับ ฤ ฤๅ ในภาษาสันสกฤต. (ป.; ส. มูรฺธนฺย).
 พจนานุกรมไทย

อักษรสูง

[อักสอน-] น. พยัญชนะที่คำเป็นมีพื้นเสียงเป็นเสียงจัตวา ผันได้ ๓ เสียง มี ๒ รูป คือ ผันด้วยวรรณยุกต์ เป็นเสียงเอก ผันด้วยวรรณยุกต์ เป็นเสียงโท เช่น ขา ข่า ข้า คำตายพื้นเสียงเป็นเสียงเอก ผันด้วยวรรณยุกต์ เป็นเสียงโท เช่น ขะ ข้ะ มี ๑๑ ตัว คือ ข ฃ ฉ ฐ ถ ผ ฝ ศ ษ ส ห.
 พจนานุกรมไทย

ธาตุ

[ทาด, ทาตุ-] น. กระดูกของพระพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า และพระอรหันต์ โดยทั่ว ๆ ไปเรียกรวม ๆ ว่า พระธาตุ, ถ้าเป็นกระดูกของพระพุทธเจ้า เรียก พระบรมธาตุ หรือ พระบรมสารีริกธาตุ, ถ้าเป็นกระดูกของพระอรหันต์ เรียกว่า พระธาตุ, ถ้าเป็นกระดูกส่วนใดส่วนหนึ่งของพระพุทธเจ้า ก็เรียกตามความหมายของคำนั้น ๆ เช่น พระอุรังคธาตุ พระทันตธาตุ, ถ้าเป็นผมของพระพุทธเจ้า เรียกว่า พระเกศธาตุ; ชื่อคัมภีร์ในพระพุทธศาสนาซึ่งว่าด้วยธาตุ เช่น ธาตุกถา ธาตุปาฐ. (ป., ส.); (ถิ่น-อีสาน) เจดีย์ที่บรรจุกระดูกคนที่เผาแล้ว.
 พจนานุกรมไทย