ผลการค้นหา

อินทร์รดี* *อินทร์รดี *อินทร์รดี*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 227 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "อินทร์รดี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วัชรปาณี

น. “ผู้ถือวชิระ” คือ พระอินทร์, วชิรปาณี ก็ว่า, ชื่อพระโพธิสัตว์องค์หนึ่งตามคติฝ่ายมหายาน พระหัตถ์ทรงสายฟ้า. (ส. วชฺรปาณิ).
 พจนานุกรมไทย

ผู้หญิงยิงเรือ

(สำ) น. ผู้หญิงทั่วไป เช่น ของพม่าเป็นเรื่องของพระอินทร์ ดูสนิทกว่าที่จะให้ผู้หญิงยิงเรือ, ผู้หญิงริงเรือ ก็ว่า เช่น เห็นผู้หญิงริงเรือที่เนื้อเหลือง. (อภัย).
 พจนานุกรมไทย

เมรุ (เมน), เมรุ- (เม-รุ-)

เมรุ

เมรุ

ชื่อภูเขากลางจักรวาล มียอดเป็นที่ตั้งแห่งเมืองสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ซึ่งพระอินทร์อยู่. (ไทย) ที่เผาศพ.
 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้

อินทรธนู (อิน-ทะ-นู)

อินฺทธนุ

อินฺทฺรธนุ

รุ้งกินน้ำ ""ธนูของพระอินทร์"". (ไทย) เครื่องประดับบ่าเพื่อแสดงยศ; ชื่อลายขอบที่เป็นกระหนก.
 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้

ปารุสกวัน

[ปารุดสะกะ-] น. ชื่อสวนของพระอินทร์ ๑ ใน ๔ แห่ง ได้แก่ นันทวัน ปารุสกวัน จิตรลดาวัน และมิสกวัน. (ป. ปารุสกวน).
 พจนานุกรมไทย

five o'clock in the morning

ตีห้า

N

อินทร์ยังคงนั่งทำก๋วยเตี๋ยวอยู่ที่บ้าน รอลูกค้าตั้งแต่ตีห้าจนถึงสี่โมงเย็นทุกวันด้วยราคาถูกๆ
 EN-TH Dictionary

มิสกวัน

น. ชื่อสวนของพระอินทร์ ๑ ใน ๔ แห่ง ได้แก่ นันทวัน ปารุสกวัน จิตรลดาวัน และมิสกวัน. (ป. มิสฺสกวน; ส. มิศฺรกวน); ป่าที่มีไม้ต่าง ๆ ระคนกัน.
 พจนานุกรมไทย

กรินทร์

น. พญาช้าง, ช้างที่ควรยกย่อง, เช่น เบื้องนั้นบรรลุผู้เผือกกรินทร์ หนึ่งฤๅ. (ลิลิตพยุหยาตรา), ใช้เป็น กเรนทร์ ก็มี. (ส. กรินฺ + อินฺทฺร = กรินทร์ = ช้างใหญ่, ช้างศึก, ช้างพระอินทร์).
 พจนานุกรมไทย

ตรีเนตร

น. ชื่อหนึ่งของพระอิศวร แปลว่า ผู้มีนัยน์ตา ๓ ตา โบราณมักเรียกว่า พระอินสวน และเขียนเป็น พระอินศวร ต่อมาจึงใช้เพี้ยนไป หมายถึง พระอินทร์. (ส. ตฺริเนตฺร).
 พจนานุกรมไทย

three special attributes

อินทราภิเษก

N

เรียกลักษณะพิเศษ 3 ประการ คือ 1. พระอินทร์นำเอาเครื่องราชกกุธภัณฑ์มาถวาย เมื่อจะได้ราชสมบัติ 2. เสี่ยงราชรถมาจดฝ่าพระบาท และ 3. เหาะเอาฉัตรทิพย์มากางกั้น
 EN-TH Dictionary

กรรมคติ

ทางดำเนินแห่งกรรม ทางดำเนินแห่งกรรมมี ๒ อย่าง คือ สุคติไปดี ทุคติไปชั่ว คนทำความดีตายแล้วไปสู่สุคติ คือไปเกิดเป็นเทวดา เป็นอินทร์ เป็นพรหม คนทำความชั่วตายแล้วไปสู่ทุคติ คือไปเกิดเป็นสัตว์นรก เป็นเปรต เป็นอสูรกาย.

กำ - มะ - คะ - ติ
 ภาษาอีสาน

ดาวดึงส์

[ดาววะ-] น. ชื่อสวรรค์ชั้นที่ ๒ แห่งสวรรค์ ๖ ชั้น ได้แก่ จาตุมหาราชหรือจาตุมหาราชิกหรือจาตุมหาราชิกา ดาวดึงส์ ยามา ดุสิต นิมมานรดี และปรนิมมิตวสวัตดี มีพระอินทร์เป็นผู้ครอง. (ป. ตาวตึส; ส. ตฺรยสฺตฺรึศตฺ).
 พจนานุกรมไทย