ผลการค้นหา

หูทิพย์* *หูทิพย์ *หูทิพย์*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 993 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หูทิพย์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เสียหู

ก. สูญเสียหูไป, โดยปริยายใช้ในความดูถูกดูหมิ่น เช่น เรื่องไร้สาระเช่นนี้ ฉันไม่ฟังให้เสียหูหรอก.
 พจนานุกรมไทย

หมวกหู

น. ขอบหูตอนบน.
 พจนานุกรมไทย

หูกะพง

น. ชื่อเงื่อนแบบหนึ่ง ลักษณะคล้ายรูปเลข 8 อาระบิก ใช้ผูกตัวไม้บางตัวในเรือนเครื่องผูกให้ติดกันเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

หูเข้าพรรษา

ว. ไม่รับรู้รับฟังสิ่งใด ๆ ทั้งสิ้นมักใช้เป็นสำนวนเปรียบเทียบ เช่น ทำเป็นหูเข้าพรรษาไปได้.
 พจนานุกรมไทย

หูชัน

ก. อาการที่แสดงว่าตั้งใจฟัง (มักใช้แก่สัตว์บางชนิด).
 พจนานุกรมไทย

หูดับ

ว. อาการของหูที่อื้อไปพักหนึ่งเนื่องจากได้ยินเสียงดังมาก.
 พจนานุกรมไทย

หูตัน

ว. อาการที่หูฟังไม่ได้ยินเพราะมีขี้หูเต็มช่องหู, โดยปริยายหมายความว่าไม่ได้ยิน เช่น เรียกเท่าไรก็ไม่ได้ยิน หูตันหรืออย่างไร.
 พจนานุกรมไทย

หูแตก

น. แก้วหูแตก, เยื่อในหูสำหรับรับเสียงฉีกขาด, โดยปริยายหมายความว่า มีเสียงดังมาก แต่ก็ไม่ได้ยินราวกับแก้วหูฉีกขาด เช่น หูแตกหรืออย่างไร ตะโกนเรียกเท่าไร ๆ จึงไม่ได้ยิน.
 พจนานุกรมไทย

หูยาน

น. ชื่อพระเครื่องแบบหนึ่ง มีติ่งหูยาวมากผิดปรกติ.
 พจนานุกรมไทย

หูลี่

ว. อาการที่หูของหมาลู่เอนไปข้างหลังแสดงอาการประจบหรือกลัวเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

หูแว่ว

ก. ได้ยินเสียงแผ่ว ๆ ไม่ชัดเจน; ได้ยินไปเอง.
 พจนานุกรมไทย

หูหนวก

น. หูที่ขาดสมรรถภาพในการได้ยินเสียง, โดยปริยายหมายความว่า ฟังอะไรไม่ได้ยิน.
 พจนานุกรมไทย