ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
บุบ-พะ
ปุบ-พะ
[ปุบพะ] ว. บุพ, บุพพะ. (ป.).
[สะมะนะ-] น. ผู้สงบกิเลสแล้ว โดยเฉพาะหมายถึงภิกษุในพระพุทธศาสนา. (ป.; ส. ศฺรมณ).
[สะมะถะ-] น. การทำใจให้สงบโดยเพ่งสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นอารมณ์. ว. มักน้อย เช่น คนสมถะมีความเป็นอยู่เรียบง่าย. (ป.; ส. ศมถ).
遂
[suì]
การบรรลุเป้าหมาย, ความสมหวัง, ความสมประสงค์
N
思い通りの
おもいどおりの
n
สมณสกฺก
สมณศกฺย
(ไทย บัญญ้ติ) ยศของพระ
ผิดหวังกับ, ไม่สมหวังกับ
PHRV