ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
磨灭
[mó miè]
น. เรือต่อชนิดหนึ่ง คล้ายเรือสำปั้น แต่มีขนาดเล็กและเพรียวกว่า ล่มง่าย ผู้ชำนาญจึงจะพายได้.
ว. ผุหรือเปื่อยจนสลายตัวได้ง่าย เช่น ไม้เนื้อยุ่ย ดินยุ่ย.
แท่งคอนกรีตที่ติดกับพื้นตรงปลายสุดของรางเทในอาคารสลายพลังน้ำ
แคม
N
อย่าเหยียมแคมเรือนะ ระวังเรือล่ม
ส่วนริมทั้ง 2 ข้างเรือ
น่าสยดสยอง
ADJ
อุบัติเหตุเรือล่มในอ่างเก็บน้ำเหนือเขื่อนเป็นเรื่องน่าสยดสยองสำหรับทุกคน
[ถะหฺล่ม] ก. ยุบหรือทำให้ยุบทลายลง เช่น แผ่นดินถล่ม, ทำให้พังทลายหรือล่มจม เช่น ถล่มด้วยปืนใหญ่.
[-คะ-] น. การแตก, การทำลาย; ความยับเยินล่มจม. (ป., ส.); ผ้าชนิดหนึ่งทอด้วยของหลายสิ่งเช่นผ้าด้ายแกมไหม.
โลกา
สรรพสิ่งในโลกาล้วนสูญสลายเมื่อถึงกาลเวลา
แก๊สน้ำตา
ทหารใช้แก๊สน้ำตาสลายฝูงชนที่มาประท้วง
สารที่อยู่ในสภาพที่แพร่กระจายเป็นไอหรือควัน ทำให้ระคายเคืองนัยน์ตาอย่างรุนแรง น้ำตาไหล และมองไม่เห็นชั่วขณะหนึ่ง
Shred
ฉีกทำลาย, หั่นเป็นชิ้นเล็ก, ทำให้ย่อยสลาย
จงระวังสิ่งเล็กๆ น้อยๆ เช่น รอยรั่วเล็กๆ อาจจะทำให้เรือใหญ่ล่ม
Benjamin Franklin